Weather Icon

Στο ελληνικό προσκήνιο επανέρχεται το Κουρδικό ζήτημα! Συγκλονιστική συνέντευξη Aydar στον Σάββα Καλεντερίδη: «Η νοοτροπία της γενοκτονίας ισχύει μέχρι σήμερα στην Τουρκία»

Στο ελληνικό προσκήνιο επανέρχεται το Κουρδικό ζήτημα! Συγκλονιστική συνέντευξη Aydar στον Σάββα Καλεντερίδη: «Η νοοτροπία της γενοκτονίας ισχύει μέχρι σήμερα στην Τουρκία»

Το μέλος του μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της KCK μιλά στον αρθρογράφο της εφημερίδας δημοκρατία και ηγέτη του Infognomonpolitics.gr για την κατάσταση στην Τουρκία με την παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την νεοοθωμανική πολιτική του Ερντογάν

Συνέντευξη στην εφημερίδα “Δημοκρατία” και τον Σάββα Καλεντερίδη παραχώρησε ο Zübeyir Aydar, μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της Ένωσης Κουρδικών Κοινοτήτων (KCK) και ανώτατο πολιτικό στέλεχος του Κουρδικού Απελευθερωτικού Κινήματος.

Ο Κούρδος πολιτικός ανέλυσε την κατάσταση που επικρατεί στην Τουρκία σχετικά με την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την οποία χαρακτήρισε ως «συνέχεια της γενοκτονικής καταστροφής», που επέφεραν οι Τούρκοι σε Αρμενίους, Έλληνες, Ασσύριους και Συροχαλδαίους. Παράλληλα τοποθετήθηκε πάνω στην αναθεωρητική πολιτική που ασκεί η Τουρκία μέσω του Ερντογάν. «Είναι σαν τον Σαντάμ, που δεν αρκέστηκε στον εσωτερικό πόλεμο και έκανε το πόλεμο με το Ιράν», ανέφερε μεταξύ άλλων, μία θέση που ταιριάζει με τη δήλωση που είχε κάνει Τούρκους Υποναύαρχος ε.α. στο TELE1, στο οποίο έπεσε…μαύρο εξαιτίας των αντικαθεστωτικών θέσεών του.

Διαβάστε το πρώτο μέρος της συνέντευξης στον Σάββα Καλεντερίδη:

Ερώτηση: Κύριε Αϋντάρ, σε μια περίοδο που η Τουρκία αντιμετωπίζει μια βαθιά και πολύπλευρη κρίση, παρατηρούνται και σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που αφορούν και τους Κούρδους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να βρίσκονται στις φυλακές για καθαρά πολιτικούς λόγους, πέραν του ηγέτη σας, Αμπντουλλάχ Οτζαλάν, οι συμπρόεδροι του HDP Σελαχαττίν Ντεμιρτάς και Φιγκέν Γιουκσέκνταγ βουλευτές, δήμαρχοι και χιλιάδες στελέχη του HDP. Ως δικηγόρος και Κούρδος πολιτικός, πώς αξιολογείτε αυτές τις βαριές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων;

Απάντηση: Η κατάσταση είναι προφανής, εμείς οι Κούρδοι έχουμε 36 χρόνια πολέμου με το τουρκικό κράτος. Από της ίδρυσης του τουρκικού κράτους αλλά και πιο πριν, μέχρι σήμερα, ακολουθείται μια πολιτική εξόντωσης που δεν αφορά μόνο τους Κούρδους, αλλά όλες τις εθνότητες της Ανατολίας που δεν εκτουρκίστηκαν. Η πολιτική του οθωμανικού κράτους στηριζόταν στις σφαγές εναντίον των άλλων. Η πολιτική αυτή εντάθηκε την περίοδο της διακυβέρνησης της Ένωσις και Πρόοδος, των Νεοτούρκων. Επιχείρησαν να δημιουργήσουν ένα ομογενοποιημένο τουρκικό έθνος, είτε διαπράττοντας γενοκτονίες είτε εκτουρκίζοντας μη τουρκικές εθνότητες. Με βάση την καταστροφή όλων των διαφορετικών πολιτισμών και των λαών που ζούσαν στην οθωμανική αυτοκρατορία, αναπτύχθηκε ο τουρκικός εθνικισμός. Ήταν ένας κοινωνικο-δαρβινιστικός εθνικισμός. Θεώρησαν τους διαφορετικούς πολιτισμούς και εθνότητες ως εχθρούς μεταξύ τους και με βάση τη θεωρία του Δαρβίνου, ήταν φυσικό να επικρατήσει με κάθε μέσον ο ισχυρότερος εναντίον των άλλων. Σε αυτό το πλαίσιο, υπάρχει μια κοινωνική-δαρβινική αντίληψη στη ρίζα του τουρκικού εθνικισμού, δηλαδή, είναι ένας εθνικισμός που τρέφεται από τις σφαγές, καταστρέφοντας έτσι άλλους λαούς.

Τα στελέχη των Νεοτούρκων που οργανώθηκαν στη Μακεδονία και πήραν την εξουσία από τον Σουλτάνο, διέπραξαν τη γενοκτονία του 1915 και τις επακόλουθες σφαγές. Πρώτα οι Αρμένιοι, έπειτα Έλληνες της Ανατολίας και του Πόντου και τέλος οι Ασσύριοι-Συροχαλδαίοι, υπέστησαν σφαγές. Τα ίδια στελέχη ίδρυσαν την Δημοκρατία της Τουρκίας, με βάση την ίδια νοοτροπία, η οποία ισχύει μέχρι σήμερα. Η νοοτροπία της καταστροφής του άλλου, της γενοκτονίας, ισχύει μέχρι σήμερα στην Τουρκία. Αυτή η νοοτροπία εξάλειψε τους Έλληνες από την Κωνσταντινούπολη, τη δυτική Ανατολία, τον Πόντο, είναι γνωστή και η τύχη των Αρμενίων και των Ασσυρίων. Τους μόνους που δεν κατάφεραν να εξαλείψουν, είναι οι Κούρδοι. Πραγματοποιούν σφαγές εναντίον μας εδώ και 100 χρόνια, αλλά δεν έχουν το αποτέλεσμα που ήθελαν. Επί του παρόντος επικεντρώνονται και καταβάλουν σύντονες προσπάθειες για να πάρουν αυτό το αποτέλεσμα. Σε αυτό το πλαίσιο, από το 2015, η ίδια ομάδα, δηλαδή η συμμαχία AKP, MHP, Ergenekon, επιτίθενται και προσπαθούν να καταστρέψουν τους Κούρδους παντού.

Όπως αναφέρατε, οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η φυλάκιση των δημάρχων, των βουλευτών και του Προέδρου Άπο, η φυλάκιση τόσων πολλών ανθρώπων, οι συνεχείς επιθέσεις εναντίον του κουρδικού λαού, είναι η συνέχεια αυτής της γενοκτονικής καταστροφής, έτσι πρέπει να ερμηνευθεί. Σήμερα στην Τουρκία κατέχει την εξουσία η συμμαχία του ριζοσπαστικού νεοοθωμανικού -ισλαμιστικού ΑΚΡ (αυτή την ιδεολογία εκπροσωπεί ο Ερντογάν και η ομάδα του), του ΜΗΡ που ενσωματώνει την Εργκενεκόν και την πολιτική των Νεοτούρκων, και των εθνικιστών κεμαλιστών. Με άλλα λόγια, την εξουσία ασκεί ο κοινωνικο-δαρβινικός τουρκικός εθνικισμός, ο οποίος περιλαμβάνει επίσης το ισλαμικό χρώμα, αυτοί διαπράττουν σήμερα τη γενοκτονία στους Κούρδους. Αυτό που γίνεται στους Κούρδους είναι μια πολιτική γενοκτονίας. Εμείς έτσι το βλέπουμε και συνεχίζουμε τον αγώνα μας εναντίον αυτής της πολιτικής.

Ερώτηση: Η Τουρκία είναι σε αντιπαράθεση και απειλεί όλες τις γειτονικές χώρες: Επιτίθεται στο Β. Ιράκ (Νότιο Κουρδιστάν) και καταλαμβάνει ορισμένες περιοχές, έχει καταλάβει σε συνεργασία με συμμορίες τζιχαντιστών εκτεταμένες περιοχές της ΒΔ Συρίας, μετέφερε από το Ιντλίμπ τρομοκράτες τζιχαντιστές στη Λιβύη. Για ποιο λόγο πιστεύετε ότι ακολουθεί αυτήν την πολιτική; Τι σκοπεύει να κάνει η Τουρκία;

Απάντηση: Ναι, σήμερα η Τουρκία βρίσκεται σε αντιπαράθεση σχεδόν με όλους τους γείτονές της. Είναι σε αντιπαράθεση με τους Κούρδους μέσα και έξω. Βρισκόμαστε σε μια θερμή σύγκρουση και σ’ έναν ανελέητο πόλεμο στη Ροζάβα (ΒΑ Συρία) και το Νότιο Κουρδιστάν (Β. Ιράκ) και στο Βόρειο Κουρδιστάν (ΝΑ Τουρκία). Όμως η Τουρκία δεν περιορίζεται σε αυτά. Εισβάλλει στη Λιβύη, ακολουθεί μια νεο-οθωμανική πολιτική εκεί, αναμειγνύεται ξανά τη σύγκρουση μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας, διεξάγει στρατιωτικές ασκήσεις με τους Αζερμπαϊτζανούς εκεί. Από την άλλη πλευρά, επεκτείνει παντού πολιτικές πολέμου, στον Κόλπο, το Κατάρ, την Υεμένη, τη Σομαλία και το Σουδάν παντού, επιτείνοντας με τον τρόπο αυτό τα υπάρχοντα προβλήματα. Από την άλλη πλευρά, έχει πλέον στραφεί στην Ανατολική Μεσόγειο εναντίον της Κύπρου και της Ελλάδας. Στην Τουρκία σήμερα την εξουσία την ασκεί μια ομάδα που θεωρεί ότι πρέπει να απελευθερώσει τα εδάφη που είναι ποτισμένα με αίμα μαρτύρων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο Ερντογάν, που βλέπει τον εαυτό του ως σουλτάνο Σουλεϊμάν και οι οπαδοί της στροφής της Τουρκίας προς την Ευρασία, με μια νοοτροπία παντουρανιστική, στρέφονται σε μια πολιτική εδαφικής επέκτασης της Τουρκίας. Είναι σαν τον Σαντάμ, που δεν αρκέστηκε στον εσωτερικό πόλεμο και έκανε το πόλεμο με το Ιράν. Όμως αυτά που κάνει η Τουρκία δεν γίνονται στην τύχη. Τα επεξεργάστηκαν οι επιτελείς τους και έκαναν στρατηγικό σχεδιασμό.

Πρόκειται για τη συνέχεια της επεκτατικής πολιτική που ακολούθησε ο Ενβέρ πασάς. Το πού τελειώνει αυτή η επέκταση, εξαρτάται από τη δύναμη αντίστασης που θα βρουν στις χώρες που επιτίθενται. Εάν δεν υπάρχει δύναμη που τους εμποδίζει, θα καταλάβουν αυτά τα μέρη όσο μπορούν να επεκτείνουν το χέρι τους. Πρέπει να σημειωθεί ότι στην πραγματικότητα δεν είναι τόσο δυνατοί, όσο δείχνουν. Είναι καταδικασμένοι να χάσουν αν συναντήσουν σοβαρή αντίσταση, όπως έχασε ο Ενβέρ.

Συντονιστείτε στο Infognomonpolitics.gr για να διαβάσετε το δεύτερο μέρος της συνέντευξης την Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου

Ποιος είναι ο Zübeyir Aydar

Ο δικηγόρος και ο Κούρδος πολιτικός Aydar γεννήθηκε το 1961 στην περιοχή Eruh στο Βόρειο Κουρδιστάν. Μετά την αποφοίτησή του από τη νομική σχολή, εργάστηκε ως επικεφαλής του Παραρτήματος της Ένωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (IHD) και επαρχιακός πρόεδρος του κόμματος SHP του Siirt. Το 1991 εκλέχθηκε στο κοινοβούλιο ως βουλευτής του νομού Siirt, με το κόμμα SHP. Την ίδια χρονιά πέρασε στις τάξεις του κουρδικού κόμματος DEP. Το 1994, όταν συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν οι βουλευτές του

Έλαβε το καθεστώς του πολιτικού πρόσφυγα στην Ελβετία, το 1994. Ανέλαβε καθήκοντα σε ανώτερες θέσεις σε κουρδικούς πολιτικούς οργανισμούς, όπως το Εξόριστο Κουρδικό Κοινοβούλιο (PKDW), που ιδρύθηκε το 1995, και το Εθνικό Κογκρέσο του Κουρδιστάν (KNK) που ιδρύθηκε το 1999.

Εκλέχτηκε πρόεδρος του Kongra-Gel το 2003. Σήμερα είναι μέλος της Ένωσης Κουρδικών Κοινοτήτων (KCK), που είναι η ανώτατη αρχή του Κουρδικού Απελευθερωτικού Κινήματος και επίσης μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου του Εθνικού Κογκρέσου του Κουρδιστάν (KNK).

σχετικά άρθρα