Weather Icon

Εμπλοκή στις συνομιλίες με Κάιρο και Ρώμη

Παράλληλα, οι ελπίδες ότι θα μπορούσαν να υπάρξουν σύντομα εξελίξεις στις συνομιλίες με την Αίγυπτο και την Ιταλία, ώστε η Ελλάδα να εμφανίσει μια επιτυχία στο μέτωπο των θαλασσίων ζωνών, δεν έχουν ευοδωθεί. Και οι δύο περιπτώσεις εμφανίζουν σοβαρές δυσκολίες. Αναφορικά με την Αίγυπτο, οι πληροφορίες του «Βήματος» συγκλίνουν στο ότι το Κάιρο δεν εμφανίζεται διατεθειμένο να δεχθεί τα περισσότερα από τα βασικά αιτήματα της Αθήνας, ώστε να υπάρξει πρόοδος στις συνομιλίες. Από την άποψη αυτή, η κατάθεση ελληνικών συντεταγμένων θα προκαλούσε επιπρόσθετα προβλήματα.

Η αιγυπτιακή πλευρά αντιδρά σφόδρα στην τουρκική εμπλοκή στη γειτονική Λιβύη, την οποία θεωρεί – και υπό το πρίσμα του ανταγωνισμού με την Αγκυρα – εντός του ισλαμικού κόσμου, αλλά δεν επιθυμεί να επιβαρύνει περισσότερο τις σχέσεις της με την Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο. Από την άποψη αυτή, το Κάιρο δεν συζητεί σε καμία περίπτωση συνολική οριοθέτηση με την Αθήνα, διότι αυτή θα συνεπαγόταν συνυπολογισμό του Καστελλορίζου, ενώ τηρεί μάλλον άτεγκτη στάση και στο ενδεχόμενο μερικής οριοθέτησης πέραν του 28ου μεσημβρινού (τέμνει τη Ρόδο στη μέση), όπου η Τουρκία θεωρεί ότι δεν υπάρχουν ελληνικά δικαιώματα. Παράλληλα, όμως, το Κάιρο φαίνεται να εκφράζει επιφυλάξεις σχετικά με την επήρεια που έχουν ελληνικές νησίδες νότια της Κρήτης (π.χ. Χρυσή), «ανεβάζοντας» με τον τρόπο αυτόν ψηλά μια μελλοντική οριοθετική γραμμή.

Οι εγγυήσεις που ζητεί η Ιταλία στο Ιόνιο

Οι συνομιλίες με τη Ρώμη επίσης δεν αποδίδουν και παραμένει άγνωστο αν η πρόσφατη επίσκεψη του Νίκου Δένδια στην ιταλική πρωτεύουσα θα μπορέσει να δώσει λύση. Στον τελευταίο γύρο συνομιλιών, στις 30 Δεκεμβρίου 2019, η ιταλική πλευρά επέμεινε στη θέση ότι πρέπει να της παρασχεθούν κάποιου είδους εγγυήσεις σχετικά με τα παραδοσιακά αλιευτικά της δικαιώματα στο Ιόνιο Πέλαγος. Η Αθήνα πληρώνει τις καθυστερήσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ το 2015 (και πιο συγκεκριμένα της τότε πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Εξωτερικών) «να κλείσει» τη μετατροπή της συμφωνίας του 1977 που αφορούσε την υφαλοκρηπίδα σε συμφωνία για την ΑΟΖ.

Η Ρώμη φέρεται να ζητεί ακόμη και παράκαμψη των κοινοτικών κανόνων περί αλιείας, ώστε τα ιταλικά αλιευτικά να ψαρεύουν εντός ελληνικών χωρικών υδάτων. Στο τραπέζι έπεσε, σύμφωνα με πληροφορίες, το ενδεχόμενο μιας διακήρυξης που να κατοχυρώνει, έστω με χαλαρό τρόπο, το ιταλικό αίτημα, αλλά η απόσταση των δύο πλευρών παραμένει. Δεν είναι λίγοι όσοι εκτιμούν ότι η Αθήνα πρέπει να αρχίσει να εξετάζει σοβαρά την επέκταση των χωρικών της υδάτων έναντι της Ιταλίας (αλλά ίσως και της Αλβανίας) στα 12 ναυτικά μίλια, χωρίς φυσικά τυμπανοκρουσίες. Από ορισμένες πλευρές έχει εκφραστεί κριτική για τη μερική επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης, αλλά οι συνθήκες έχουν πλέον μεταβληθεί και αναζητούνται λύσεις που θα αυξήσουν το «διπλωματικό οπλοστάσιο» της χώρας.

Athanasios Efstathios Drougos

σχετικά άρθρα