Weather Icon

Δαμόκλειος σπάθη…

Δαμόκλειος σπάθη…

Ενώ μας έλεγαν ότι η Τουρκία είναι απομονωμένη, τελικώς βρέθηκε η Ελλάδα αποκλεισμένη από τη σημερινή Διεθνή Διάσκεψη του Βερολίνου για το Λιβυκό ζήτημα. Και τι μας είπε η Γερμανία για να δικαιολογηθεί; Ότι αυτά που θέλει να πει η Αθήνα μπορούν να τα πουν οι εταίροι μας. Η συζήτηση είναι μόνο για την εκεχειρία. Επί του παρόντος δεν μας αφορά. Και η Τουρκία; Γιατί να συμμετέχει αυτή στη Διάσκεψη του Βερολίνου και όχι η Ελλάδα; Μήπως επειδή η Άγκυρα είναι μέρος του προβλήματος; Ή μήπως επειδή τροφοδοτεί με όπλα και μισθοφόρους την κυβέρνηση της Τρίπολης; Η Άγκυρα απειλεί. Ακόμη και τώρα. Την δωδεκάτη. Και ας μη μας πουν ότι θα της τραβήξουν τ’ αφτί. Ας τολμήσουν…

Μετά το πρώτο διπλωματικό εκατοστάρι που διήνυσε η Αθήνα, για την ακύρωση της συμφωνίας μεταξύ Τουρκίας – Λιβύης, εμφανίστηκαν σκόπελοι. Και έχασε έδαφος. Η Ελλάδα είναι εκτός Διάσκεψης, διότι ετέθη σιωπηρό βέτο από την Άγκυρα. Άλλωστε, ένας από τους λόγους που ο Χαφτάρ τα βρόντηξε στη Μόσχα την περασμένη Τρίτη, επιστρέφοντας στη Λιβύη χωρίς να υπογράψει την εκεχειρία, ήταν η προκλητική εμπλοκή της Τουρκίας. Στο προσχέδιο της συμφωνίας δεν εμφανιζόταν απλώς ως συνυπογράφουσα χώρα μαζί με τη Ρωσία, αλλά και ως εγγυήτρια. Ο Χαφτάρ, βεβαίως, επέδειξε αξιοπρέπεια. Και στρατηγική σκέψη. Δεν ήταν δυνατό να φύγει από το τραπέζι των συνομιλιών και από νικητής στο πεδίο της μάχης να επιστρέψει στην πατρίδα του ηττημένος. Πλήρωσε τους Τούρκους με το νόμισμα, που μας πληρώνουν εδώ και χρόνια. Ό,τι πήρε με τα όπλα στο πεδίο της μάχης, δεν το παρέδωσε στο τραπέζι των συνομιλιών. Σήμερα, όμως, θα πιεστεί. Και από τους Δυτικούς και από τους Ρώσους. Ερώτημα: Θα αντέξει;

Οποία, όμως, υποκρισία από τη διεθνή κοινότητα και τις μεγάλες δυνάμεις. Κόπτονται, λένε, για την ειρήνη. Γι’ αυτό μαζεύονται στο Βερολίνο. Έχουν, όμως, κοντή μνήμη. Και εξηγούμε: Ποιος προκάλεσε το χάος στη Λιβύη; Η απάντηση είναι απλή: Αυτοί οι ίδιοι. Όλοι μαζί. Το κλαμπ των ισχυρών. Γάλλοι, Αμερικανοί, Ρώσοι, Γερμανοί και άλλοι. Αποκεφάλισαν τον Καντάφι και, αντί της δημοκρατικής άνοιξης, ήλθε βαρύς εμφύλιος χειμώνας. Μακελειό. Και τώρα, μαζί με τον Ταγίπ Ερντογάν, τον νέο πειρατή της Μεσογείου, προσπαθούν να επιτύχουν ειρήνη. Ποια ειρήνη; Αυτήν των νεκροταφείων;

Ο στόχος της Τουρκίας είναι η διατήρηση της υφιστάμενης κυβέρνησης της Τρίπολης. Ή ένα νέο καθεστώς, που θα τελεί κάτω και από τη δική της επιρροή. Εάν κερδίσει ο στρατηγός Χαφτάρ, ακυρώνεται στην πράξη η συμφωνία της Τουρκίας με τη Λιβύη, που αποκόπτει στα δυο τον θαλάσσιο χώρο Κύπρου – Ελλάδας και βάζει χέρι στην Κρήτη. Εάν σήμερα στο Βερολίνο χάσει την αξιοπρέπειά του ο στρατηγός Χαφτάρ και υπογραφεί εκεχειρία για τα μάτια του κόσμου, δεν θα σωθεί μόνο η κυβέρνηση της Τρίπολης, αλλά και η τουρκική πειρατική πολιτική στη Μεσόγειο. Και η Άγκυρα θα γίνει πιο προκλητική. Πιο επικίνδυνη. Και σε βάρος της Ελλάδας και σε βάρος της Κύπρου. Λανθάνεται, λοιπόν, η Γερμανία, όταν λέει πως δεν μας αφορά η σημερινή Διάσκεψη. Μας αφορά. Και μάλιστα άμεσα. Ακόμη και αν ανοίξει παράθυρο για την ειρήνη στη Λιβύη, δεν σταματούν οι απειλές, οι εντάσεις, οι κρίσεις και οι πολεμικές ιαχές της Τουρκίας. Δεν κατευνάζονται. Ούτε αποτρέπονται. Αντίθετα. Κλιμακώνονται. Και καλπάζουν. Μοιάζουν με δαμόκλειο σπάθη πάνω στο σβέρκο μας!

ΠΗΓΗ:https://simerini.sigmalive.com/article/2020/1/19/damokleios-spathe/

σχετικά άρθρα