Μπάιντεν, Συρία και Τουρκία: Με αγαπά, δεν με αγαπά
![Μπάιντεν, Συρία και Τουρκία: Με αγαπά, δεν με αγαπά](https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2021/02/Μπάιντεν-Συρία-και-Τουρκία-Με-αγαπά-δεν-με-αγαπά.jpg)
Ενώ μαζεύουμε μαργαρίτες, περιμένοντας να κατανοήσουμε τις επερχόμενες πολιτικές του Μπάιντεν για τη Συρία, έχουν γίνει νέοι διορισμοί αξιωματούχων, με αποτέλεσμα την αναταραχή των προβλέψεων. Πολλοί προβλέπουν ότι η Συρία δεν θα είναι προτεραιότητα υπό τη νέα διοίκηση. Αυτό μπορεί να ισχύει. Ωστόσο, η Τουρκία είναι μία από τις χώρες στις οποίες θα πρέπει να βρεθεί στο επίκεντρο, καθώς ο Μπάιντεν προσπαθεί να επαναφέρει τις σχέσεις με τους συμμάχους του ΝΑΤΟ και αυτό αναπόφευκτα θα φέρει στο προσκήνιο τη Συρία.
Έχουν περάσει περισσότερες από δύο εβδομάδες από τότε που ο Τζο Μπάιντεν ανέλαβε τα καθήκοντά του στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μέχρι στιγμής, δεν έχει ειπωθεί τίποτα σημαντικό σχετικά με τη Συρία και δεν έχουμε ιδέα πώς θα μοιάζει η νέα πορεία δράσης της διοίκησης. Αν και υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία, η συνέχιση του πολέμου κατά του ISIS και της υποστήριξης των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF), πολλά πράγματα παραμένουν ασαφή.
Καταλήξαμε σε ορισμένα συμπεράσματα σχετικά με το τι μπορεί να συμβεί ελέγχοντας τα βιογραφικά των αξιωματούχων που η διοίκηση του Μπάιντεν επέλεξε για βασικές θέσεις. Μια ομάδα που συμμετείχε σε μεγάλο βαθμό στις πολιτικές της Συρίας κατά την εποχή του Ομπάμα έχει πλέον τεθεί σε επαναλειτουργία. Πολλοί από αυτούς έχουν πάρει μαθήματα από το παρελθόν, αλλά δεν έχουν λάβει όλοι το ίδιο μάθημα. Ενώ κάποιοι πιστεύουν ότι η τρέχουσα κατάσταση είναι αποτέλεσμα της αποτυχίας του Ομπάμα να οπλίσει επαρκώς τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης, άλλοι θεωρούν ότι η ιδέα ανατροπής του καθεστώτος Άσαντ αποδείχθηκε λανθασμένη.
Και οι δύο τάσεις δεν αποκλείουν την επιβολή αυξημένης πίεσης στο καθεστώς του Άσαντ.
Η αίσθηση που προέρχεται από τις ομάδες τζιχαντιστών, οι οποίοι είναι μέρος του ένοπλου αγώνα, είναι αυτή της απελπισίας όταν πρόκειται για τον Μπάιντεν. Ωστόσο, υπάρχει επίσης η άποψη στην Ουάσινγκτον να ενσωματωθεί η παρουσία του τουρκικού στρατού στο πεδίο ως μέρος μιας στρατηγικής για την καταστολή του καθεστώτος του Άσαντ. Μετά την αποχώρηση από τον αυτοκινητόδρομο M-5, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις (TSK) δημιούργησαν ένα φράγμα μεταξύ ένοπλων ομάδων και συριακών δυνάμεων νότια και ανατολικά του Ιντλίμπ, στην Jabal al-Zawiya, βορειοδυτικά της Χαμά, στη Jabal al-Akrad, βορειοανατολικά της Λατάκιας, και στις δυτικές αγροτικές περιοχές του Χαλεπίου.
Σύμφωνα με τους Τούρκους, έχει σχηματιστεί μια «Ατσάλινη Ασπίδα» σε περισσότερα από 70 στρατιωτικά σημεία με 6.000 τούρκους στρατιώτες, καθώς και περίπου 7.500 οχήματα, συμπεριλαμβανομένων αρμάτων, θωρακισμένων οχημάτων, πυροβόλων, εκτοξευτών πυραύλων και ραντάρ. Ορισμένες πηγές αναφέρουν ότι ο αριθμός των στρατευμάτων και των οχημάτων είναι διπλάσιος. Η “Ατσάλινη Ασπίδα”, η οποία προστατεύει τις ένοπλες ομάδες, μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμη για μια πιθανή αμερικανική στρατηγική, ανάλογα με την κατεύθυνση της πολιτικής της.
Μέχρι να μάθουμε αυτήν την κατεύθυνση, θα συνεχίσουμε να κάνουμε τις ακόλουθες ερωτήσεις: Ποια θα είναι η στάση απέναντι σε αυτές τις ένοπλες ομάδες που προστατεύονται από τον τουρκικό στρατό; Θα τους διαφοροποιήσουν ξανά μεταξύ «τρομοκρατών» και «μετριοπαθών» ομάδων; Ορισμένοι ευρωπαίοι δρώντες ενοχλούνται από τη διαδικασία της Αστάνα που ενορχηστρώνεται από τη Ρωσία, το Ιράν και την Τουρκία, και υποστηρίζουν ότι η Δύση πρέπει να χρησιμοποιήσει την επιρροή της. Θέλουν επίσης να σταματήσουν τη διαδικασία της Γενεύης, την οποία θεωρούν χάσιμο χρόνου. Θα ανταποκριθεί ο Μπάιντεν στις απαιτήσεις αυτών των δρώντων;
Ο Μπάιντεν σαφώς δεν βιάζεται να δείξει τα αληθινά του χρώματα. Είτε θέλει να ξεκινήσει με έναν καλά μελετημένο χάρτη της πορείας του, είτε επιθυμεί να βάλει το αρχείο της Συρίας κάτω από το χαλί. Το τελευταίο φαίνεται και η πιο πιθανή επιλογή.
Εκείνοι που έχουν επανεξετάσει το προφίλ του υπουργού Εξωτερικών Antony Blinken υποθέτουν ότι θα υπάρξει αυξημένη πίεση στην κυβέρνηση του Ασάντ, καθώς ο Blinken είναι γνωστός για τη στάση του σχετικά με τη διατήρηση της στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ στη Συρία.
Ο διορισμός που κάνει της μισθοφορικές ομάδες να ελπίζουν, είναι ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας Τζέικ Σάλιβαν. Υποστήριξε έντονα τον οπλισμό της αντιπολίτευσης κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Ομπάμα. Ωστόσο, θα ήταν πολύ δύσκολο να υποστηρίξει το ίδιο επιχείρημα στις μέρες μας.
Ένα άλλο όνομα που όλοι έχουν επισημάνει είναι ο Brett McGurk, συντονιστής της Μέσης Ανατολής στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας. Για πολλούς εκπροσωπεί την πολιτική τοποθέτησης του SDF στο επίκεντρο των πάντων. Αυτή ήταν μια πολιτική που έρχεται σε αντίθεση με την Τουρκία, αλλά και μια πολιτική που αγνόησε τις ομάδες της αντιπολίτευσης.
Η επιλογή από τον Μπάιντεν του Ρόμπερτ Μάλεϊ για τη θέση του Ειδικού Απεσταλμένου των ΗΠΑ στο Ιράν φαίνεται να έχει αναστατώσει τους εχθρούς του Άσαντ που περίμεναν από τη νέα κυβέρνηση να διορθώσει τα θεωρούμενα ως λάθη της πολιτικής Ομπάμα στη Συρία. Αυτές οι φατρίες πιστεύουν ότι η επιστροφή του Μάλεϊ θα έχει επιπτώσεις στις πολιτικές της Συρίας. Άνθρωποι όπως ο γερουσιαστής Tom Cotton θεωρούν ότι ο Μαλέι είναι υποστηρικτής του Ιράν και εχθρός του Ισραήλ. Σύμφωνα με τον αρθρογράφο της Washington Post, Josh Rogin, ο Μάλεϊ αντιτάχθηκε σε οποιαδήποτε υποστήριξη στη συριακή αντιπολίτευση και σε οποιεσδήποτε κυρώσεις κατά του καθεστώτος Άσαντ κατά τη διάρκεια της περιόδου του Ομπάμα, προκειμένου να μην τεθούν σε κίνδυνο οι διαπραγματεύσεις με το Ιράν. Όσοι έχουν μεγάλες προσδοκίες για τον Μάλεϊ συμμερίζονται την ανησυχία ότι καθώς ο Μπάιντεν προσπαθεί να επιστρέψει στην πυρηνική συμφωνία με το Ιράν, δεν θα αντιμετωπίσει την παρουσία του Ιράν στη Συρία.
Παρόλο που ο Blinken είπε ότι η κυβέρνηση Ομπάμα απέτυχε στη Συρία, ανέφερε επίσης ότι πρέπει να επιβληθούν αυστηρότερες κυρώσεις. Σε άρθρο του για την Washington Post το 2019, ο Blinken έγραψε: «Στη Συρία, σωστά επιδιώξαμε να αποφύγουμε ένα άλλο Ιράκ χωρίς να κάνουμε πάρα πολλά, αλλά κάναμε το αντίθετο λάθος, να κάνουμε πολύ λίγα». Δεν είναι δύσκολο να προβλέψουμε πού θα οδηγηθεί η Συρία από την επιμονή σε τέτοιου είδους κυρώσεις: Στην κατάρρευση και την καταστροφή. Η τρέχουσα κατάσταση στη Συρία είναι ήδη ζοφερή: Σύμφωνα με την Υπηρεσία Συντονισμού της Ανθρωπιστικής Βοήθειας των Ηνωμένων Εθνών (OCHA), 8 στους 10 ανθρώπους στη χώρα υποφέρουν από φτώχεια. Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα, 9,3 εκατομμύρια άνθρωποι στη Συρία δεν έχουν επισιτιστική ασφάλεια.
Εκείνοι που εξακολουθούν να θέλουν να διατηρήσουν την αλλαγή καθεστώτος ως προτεραιότητα, σε αντίθεση με τις πολιτικές του McGurk, προσφέρουν μια πορεία που αυξάνει την υποστήριξη για την αντιπολίτευση, αυξάνει την πίεση στη γραμμή Δαμασκού – Τεχεράνης – Μόσχας και επικεντρώνεται στην ικανότητα της Τουρκίας για παρέμβαση κατά του Άσαντ. Φυσικά, αυτοί που υποστηρίζουν μια τέτοια πολιτική πιστεύουν επίσης ότι η Τουρκία πρέπει να εγκαταλείψει τη διαδικασία της Αστάνα, να σταματήσει την εχθρότητα προς τους Κούρδους και να επικεντρωθεί στις συριακές δυνάμεις.
Στην πραγματικότητα, η εικόνα που έχει σχεδιάσει ο McGurk είναι πιο σύνθετη και ρεαλιστική από ό, τι εκείνοι που στρέφονται εναντίον του. Σε ένα λεπτομερές άρθρο στις Εξωτερικές Υποθέσεις το 2019, έγραψε ότι ο Ασάντ δεν θα απομακρυνόταν από την εξουσία υπό τις τρέχουσες συνθήκες και ότι οι ΗΠΑ δεν θα μπορούσαν να «εκδιώξουν την ιρανική παρουσία» από τη Συρία. Έγραψε επίσης ότι η Τουρκία ήταν προβληματικός σύμμαχος πριν από οποιαδήποτε διαφωνία για τη Συρία:
«Το 2014 και το 2015, ο Ομπάμα ζήτησε επανειλημμένα από τον Ερντογάν να ελέγξει τα τουρκικά σύνορα με τη Συρία, μέσω των οποίων οι μαχητές και το υλικό του ISIS κυκλοφορούν ελεύθερα. Ο Ερντογάν δεν προχώρησε στην παραμικρή ενέργεια.” Ο McGurk ισχυρίστηκε επίσης ότι η Τουρκία αρνήθηκε να κάνει το παραμικρό και για την εδραίωση της Αλ Κάιντα στη βορειοδυτική Συρία.
Τονίζοντας τη σημασία της παρουσίας των ΗΠΑ στο πεδίο της μάχης, έγραψε επίσης: «Η ανάπτυξη των ΗΠΑ στη Συρία επέτρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες να αντισταθμίσουν την παρουσία της Ρωσίας, να συγκρατήσουν το Ιράν, να συγκρατήσουν την Τουρκία, να κρατήσουν τα αραβικά κράτη σε ευθυγράμμιση και, το πιο σημαντικό, να αποτρέψουν την επανεμφάνιση του ISIS.”
Η συνέχεια στο Kurdish Voice