Μιχάλης Ιγνατίου στη Hellas Journal: Πότε θα σταματήσει η αδιέξοδη πολιτική και οι εκκλήσεις για να “τελειώνουμε” με την Κύπρο
![Μιχάλης Ιγνατίου στη Hellas Journal: Πότε θα σταματήσει η αδιέξοδη πολιτική και οι εκκλήσεις για να “τελειώνουμε” με την Κύπρο](https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2023/06/ignatiou.jpg)
Η επιμονήτου Προέδρου της Κύπρου και του υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας για το «κλείσιμο» του Κυπριακού μας υποψιάζει και μας φοβίζει πολύ. Από τη στιγμή που οι απέναντι θέτουν τα όρια τους -και απέδειξαν ότι δεν υποχωρούν, αφού όλο κερδίζουν- γιατί πρέπει η Λευκωσία και η Αθήνα να τους «συναντήσουν» στο έδαφος του.
Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ*, Hellas Journal
Ομολογώ πως με έχει μπερδέψει ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας με την επιμονή του στη φιλοτουρκική «λύση»-διάλυση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.
Ο κ. Νίκος Χριστοδουλίδης υπό την πίεση του απαράδεκτου μπούλιγκ του δεξιού Δημοκρατικού Συναγερμού (ΔΗΣΥ) και του «κομμουνιστικού» ΑΚΕΛ, αλλά και της Αθηναϊκής Ελίτ έγινε διζωνικότερος των Διζωνιστών, σε σημείο που να προκαλούνται απορίες και για τον στόχο.
Ποιος είναι; Απλά η επανέναρξη των διαπραγματεύσεων; Για ποιο λόγο; Για να επιβεβαιωθεί ότι οι ελληνικές θέσεις δεν συναντώνται πουθενά με τις τουρκικές; Μα το γνωρίζουν και τα νήπια…
Για να δείξουμε ότι είμαστε τα καλά παιδιά; Μα το κάνουμε 50 πέτρινα χρόνια και το μόνο που καταφέραμε είναι να αποενοχοποιήσουμε την κατοχική Τουρκία και να αυτοενοχοποιηθούμε, ότι ευθυνόμαστε για την κατοχή της Πατρίδας μας. Ναι, τέτοιους μεγάλους …θριάμβους πετύχαμε ακολουθώντας την ίδια αδιέξοδη πολιτική των «καλών παιδιών».
- Οι Τούρκοι, και στην Άγκυρα και στα κατεχόμενα, δηλώνουν καθημερινά ότι συζητούν μόνο την απαράδεκτη και διχοτομική λύση των «δύο κρατών». Οπότε, για να δεχθούν να προσέλθουν σε διάλογο θα είναι στο τραπέζι και η πρόταση τους. Τι δεν καταλαβαίνουμε;
Όσο και να αναλύσαμε το θέμα, και με φιλικούς προς το Προεδρικό Μέγαρο της Λευκωσίας, ανθρώπους, δεν μπορέσαμε να καταλάβουμε την στρατηγική πίσω από το εγχείρημα και πως θα βοηθηθεί ο στόχος της απελευθέρωσης, μία λέξη που αντικαταστάθηκε από την επανένωση και την οποία χρησιμοποιεί κατά κόρον η παρούσα κυβέρνηση, αλλά και η αντιπολίτευση, δεξιά και αριστερά.
Και δεν είναι μόνο αυτή τη λέξη που πίεσε η πολιτική και οικονομική Ελίτ της Λευκωσίας να ξεχάσουμε. Η εισβολή έγινε τουρκική «στρατιωτική επέμβαση» ή «επιχείρηση» και η κατοχή «τουρκική παρουσία» στην Κύπρο. Το είπαμε πολλές φορές. Σε άλλους χώρους θα κρύβονταν από τους πολίτες, στην Κύπρο έχουν το θράσος να πηγαίνουν στα μνημόσυνα των υπερασπιστών της Πατρίδας και να ρίχνουν μαύρο δάκρυ.
Εκτός του κ. Χριστοδουλίδη, ένας άλλος πολιτικός που συχνά-πυκνά ομιλεί με βεβαιότητα για την επανάληψη των συνομιλιών είναι ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, Γιώργος Γεραπετρίτης.
Μας εκπλήσσει η επιμονή του, αν και όπως καταλάβαμε βρίσκεται σε επαφή με τη Λευκωσία για να επιτύχουν μία πρόσκληση από τον ΟΗΕ για συνάντηση των “ενδιαφερομένων μερών” στην έδρα του Διεθνούς Οργανισμού. Όπως αποκάλυψε ο Πρόεδρος της Κύπρου, ο Αντόνιο Γκουτέρες βολιδοσκόπησε τον ίδιο και τον κατοχικό ηγέτη Ερσίν Τατάρ για μία τριμερή συνάντηση.
Ο κ. Χριστοδουλίδης αποδέχθηκε, ο δε Τατάρ απέρριψε κάθε σκέψη για συνάντηση χωρίς αναγνώριση του ψευδοκράτους. Αυτό βασικά απαιτούν οι Αττίλες. Στην Αθήνα και στη Λευκωσία δεν θα βάλουν μυαλό. Νέα πολιτική είναι που απαιτείται. Όχι νέες υποχωρήσεις.
Βέβαια, εάν κλείσει το θέμα της Κύπρου, ο κ. Γεραπετρίτης πιστεύει πως θα εξαφανιστεί το μεγαλύτερο εμπόδιο για την ελληνοτουρκική προσέγγιση. Ένα κάποιο «δίκιο», τρόπος του λέγειν, το έχει… Αλλά θα απογοητευθεί. Την Κύπρο την έχουν στο χέρι, έτσι κι αλλιώς οι Τούρκοι. Το Αιγαίο απαιτούν και τη Θράκη και δεν μπορεί ο Έλληνας υπουργός να μην το γνωρίζει.
Συνομιλεί με τον Χακάν Φιντάν και ουδείς πιστεύει ότι δεν τα έχει συζητήσει όλα, μα όλα… Ο κ. Γεραπετρίτης, άρα και ο Πρωθυπουργός, ξέρουν από πρώτο χέρι τις παράνομες απαιτήσεις της Τουρκίας. Δεν πιστεύω ότι τις συζητούν, στο στιλ «πάρε-δώσε». Αλλά μπορούμε να εικάσουμε ότι η κάθε πλευρά γνωρίζει τα όρια υποχώρησης της άλλης.
- Οι Τούρκοι έχουν κόκκινες γραμμές και το φωνάζουν. Η Ελλάδα επίσης έχει κόκκινες γραμμές, και το λέει. Οπότε τι βιάζονται να κλείσουν το Κυπριακό, νομίζοντας ότι η όπως-όπως επίλυση του θα βελτιώσει και τις πιθανότητες διευθέτησης των ελληνοτουρκικών διαφορών.
Ας ασχοληθούν με τα οικονομικά και τα εμπορικά θέματα που είναι ανώδυνα και τα γνωρίζουν καλύτερα.
Η επιμονή, λοιπόν, του Προέδρου της Κύπρου και του υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας για το «κλείσιμο» του Κυπριακού μας υποψιάζει και μας φοβίζει πολύ. Από τη στιγμή που οι απέναντι θέτουν τα όρια τους -και απέδειξαν ότι δεν υποχωρούν, αφού όλο κερδίζουν- γιατί πρέπει η Λευκωσία και η Αθήνα να τους «συναντήσουν» στο έδαφος του. Και εννοώ στο πλαίσιο της λύσης που θέτουν ανυποχώρητα και που διχοτομεί για πάντα την Κύπρο.
Τι είναι αυτό που τους κάνει στη Λευκωσία και στην Αθήνα να πιστεύουν ότι είναι εφικτή η ΔΔΟ, που επίσης εξασφαλίζει τα στρατηγικά συμφέροντα της Τουρκίας.
Στο μεταξύ, περιμένοντας τη λύση-διάλυση, ας κάνουν τα κουμάντα τους, και η Κύπρος και η Ελλάδα, διότι στην πολύ πιθανή περίπτωση της επέκτασης του πολέμου στη Μέση Ανατολή, ο Ερντογάν θα λάβει μέρος και θα χρησιμοποιήσει παράπονα το έδαφος της κατεχόμενης Κύπρου.
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ Ι: Πικρή γεύση στους ομογενείς μας που ασχολούνται πραγματικά με τα εθνικά θέματα άφησε ο (απαράδεκτος) τρόπος υποδοχής του γνωστού Ελπιδοφόρου από τον Πρόεδρο της Κύπρου, τον Αρχιεπίσκοπο και την πρόεδρο της Βουλής. Και καλά η κ. Αννίτα δεν καταλαβαίνει και πολλά πράγματα. Αλλά ο κ. Χριστοδουλίδης; Ο κ. Γεώργιος;
Πληροφορήθηκα ότι όχι μόνο γνώριζαν για τη θέση της Αθήνας απέναντι στον Ελπιδοφόρο, αλλά και τους ζητήθηκε με ευγένεια να προσέξουν να μην χρησιμοποιηθούν στα παιγνίδια του Αρχιεπισκόπου εναντίον της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ο Πρόεδρος και ο Αρχιεπίσκοπος επέλεξαν λάθος και απ’ εδώ και πέρα όταν θέλουν βοήθεια στις ΗΠΑ και στην Ελλάδα, θα ακούνε τη φράση «πηγαίνετε στον Ελπιδοφόρο» ή στον Κυριάκο (όχι τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας)!!!
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΙΙ: Δεν καταλαβαίνω όσους αντιδρούν στην καταπολέμηση των ψευδών ειδήσεων (fake news) που κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο, αλλά και (μερικές φορές) στα κλασσικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Το ψεύδος πρέπει να το καταπολεμούμε πρώτοι απ’ όλους οι δημοσιογράφοι. Αυτό που πρέπει να φροντίσουμε να προστατευθεί, πέραν της αλήθειας, είναι η προστασία των πηγών μας, εφόσον είναι δοκιμασμένες και δεν μας έχουν παραπλανήσει. Τα fake news, ο τσαρλατανισμός και η ασύστολη εκτόξευση ψεύτικων ισχυρισμών από ανώνυμους πρέπει να καταπολεμηθούν. Τελεία και παύλα.
* Ο Μιχάλης Ιγνατίου είναι διαπιστευμένος ανταποκριτής στο Λευκό Οίκο και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, και συγγραφέας. Είναι ο ιδρυτής της ιστοσελίδας Hellas Journal