fbpx
Weather Icon
Κοινωνία , Παιδεία 20 Απριλίου 2021

Τα πάρτι στις πλατείες καθρεφτίζουν την κατάσταση της παιδείας

Τα πάρτι στις πλατείες καθρεφτίζουν την κατάσταση της παιδείας

Από το κίνημα των αγανακτισμένων, περάσαμε στο κίνημα αντίστασης κατά της καταπάτησης των συνταγματικών δικαιωμάτων και καταλήξαμε στο κίνημα της διασκέδασης στις πλατείες της Αθήνας και των άλλων μεγάλων πόλεων. Όλα, δια χειρός των αριστερών κομμάτων που πιάνονται από τα μαλλιά τους, για να σταθούν όρθια απέναντι στην ανυπαρξία τους, που γίνεται ολοένα και πιο φανερή.

Γίνεται ολοένα και πιο φανερή, καθώς αδυνατούν να εκφράσουν μια θετική και ρεαλιστική πρόταση για το αύριο, που όχι μόνο καταφθάνει με ταχύτατους ρυθμούς, αλλά πιθανότατα θα ξεπεράσει το ίδιο γρήγορα και όσους στέκονται εμμονικά ακίνητοι και δεν προσαρμόζονται στο πέρασμα του. 

Παρακολουθούμε με μεγάλη έκπληξη τα όσα γίνονται στις πλατείες των γειτονιών, που έχουν μετατραπεί σε χώρους διασκέδασης, εκτόνωσης και ανόρθωσης του αγωνιστικού φρονήματος των νέων και των ημιπιτσιρικάδων. Με ακόμα μεγαλύτερη έκπληξη, παρατηρούμε το φετιχισμό των διαδηλώσεων, των αντιδράσεων και της αντίστασης, που ενστερνίζεται σημαντικό μέρος της νεολαίας.

Άραγε δεν αντιλαμβάνονται αυτοί οι νέοι ότι η παραβίαση κάθε μέτρου προστασίας θα οδηγήσει σε ακόμα πιο δυσάρεστα υγειονομικά αποτελέσματα, που αν δεν πλήξουν τους ίδιους, θα πλήξουν τους γονείς τους ή τους παππούδες τους; 

Δεν αντιλαμβάνονται, ότι αν είναι άνεργοι, θα παραμείνουν άνεργοι για όσο καιρό παρατείνεται η πανδημία; 

Δεν αντιλαμβάνονται, ότι αν είναι σε αναστολή εργασίας και ζουν με 500 ευρώ, αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει για όσο η πανδημία αναγκαστικά οδηγεί στη λήψη μέτρων που περιορίζει τη οικονομική δραστηριότητα; 

Απαιτούνται μεγάλες ποσότητες αναλυτικής σκέψης και λογικών συνειρμών, για να απαντηθούν αυτά τα ερωτήματα; Φυσικά και όχι. Αν όμως ανατρέξει κανείς στα δεδομένα της ΕΛΣΤΑΤ, που δημοσιεύτηκαν σχετικά με την Ανώτατη Εκπαίδευση, τότε οι αριθμοί τρομάζουν. Και εκ του αποτελέσματος ερμηνεύεται σε σημαντικό βαθμό η απουσία απλών επαγωγικών σκέψεων, από το μυαλό των νέων.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ που αφορούν το ακαδημαϊκό έτος 2018/2019, ο αριθμός των εγγεγραμμένων φοιτητών στο σύνολο των ΑΕΙ της χώρας, συμπεριλαμβανομένων των 44.084 φοιτητών, που προήλθαν από το ΤΕΙ Αιγάλεω που βαπτίστηκε μέσα σε μια νύχτα, σε Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, ανέρχεται στους 489.238. Από αυτούς οι 252.718 έχουν ξεπεράσει τα προβλεπόμενα από το νόμο έτη σπουδών.  

Από αυτούς λοιπόν, τους σχεδόν 500 χιλιάδες φοιτητές, μόλις οι 38.460 αποφοίτησαν κατά τη διάρκεια του ίδιου ακαδημαϊκού έτους. Ποσοστό επιτυχίας; Μόλις 8% με βάση το σύνολο των φοιτητών και 15,6% με βάση το σύνολο των «ενεργών» φοιτητών.

Και αν αυτά  τα μεγέθη προκαλούν δυσάρεστες σκέψεις, αρκεί και μια ματιά στα στοιχεία σχετικά με τις μεταπτυχιακές σπουδές, για να αντιληφθούμε ότι τα πράγματα είναι πού χειρότερα. Διότι στην πλειονότητα των μεταπτυχιακών τμημάτων καταβάλλονται δίδακτρα, σε αντίθεση με την δήθεν «δωρεάν τριτοβάθμια παιδεία», που έχει συντελέσει στην φοιτητική χαλαρότητα. 

Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ το ακαδημαϊκό έτος 2018/2019,  υπήρχαν 78.518 εγγεγραμμένοι φοιτητές στα μεταπτυχιακά τμήματα των ΑΕΙ της χώρας, συμπεριλαμβανομένων και των 23.552 μεταπτυχιακών φοιτητών του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου. Και παρ’ όλο που τα μεταπτυχιακά τμήματα είναι στην πλειοψηφία τους μονοετή, μόλις 19.106 φοιτητές έλαβαν το μεταπτυχιακό τους τίτλο, συμπεριλαμβανομένων και των 4.727 φοιτητών του ΕΑΠ. Δηλαδή μόλις το 24%.

Στο επίπεδο των διδακτορικών φοιτητών, τα σημάδια είναι ακόμα μελανότερα. Από τους 33.452 διδακτορικούς φοιτητές, μόλις 1.774 έλαβαν το διδακτορικό τους τίτλο μέσα στο ακαδημαϊκό έτος 2018/2019. Αυτό σημαίνει ποσοστό επιτυχίας της τάξης του 5,3%.

Για τη συνέχεια Liberal

 

 

 

Για κάποιον περίεργο λόγο, όταν ήμουν 16 δεν επιθυμούσα – έστω μυστικά – να πεθάνουν οι γονείς μου, οι γέροι, γιατί «κατέστρεψαν» τον πλανήτη!!! Για κάποιον περίεργο λόγο, τους αναγνώριζα ότι πήραν μία Ελλάδα ερειπωμένη και την ξανάστησαν στα πόδια τους….

Για κάποιο περιέργο λόγο, τους αναγνώριζα ότι χρηματοδοτούσαν τη μόρφωσή μου και επιθυμούσαν διακαώς να χρηματοδοτήσουν και μια ακαδημαϊκή διαδρομή.
Δεν με έβγαλαν από το σχολείο νωρίς νωρίς για να μάθω «τέχνη» σε τσαγκαράδικο.
Ήθελαν να μάθω περισσότερα από αυτούς, να γίνω καλύτερος από αυτούς, να εξελιχθώ περισσότερο από αυτούς.
Για κάποιο περίεργο λόγο, τους αναγνώριζα ότι ζούσα σε ένα αξιοπρεπές ενδιαίτημα, με ένα δικό μου δωμάτιο, όχι σε μια αυλή με κοινόχρηστο απόπατο και επτά νομά σε ένα δωμά.
Τους αναγνώριζα ότι πήγαινα σε ένα σχολείο δίπλα στο σπίτι και δεν περπάταγα καθημερινά, συνήθως ξυπόλητος, 5 ή 10 χιλιόμετρα.
Για κάποιο περιέργο λόγο, τους αναγνώριζα ότι ζούσα σε ένα ελεύθερο δημοκρατικό περιβάλλον, όπου ουδείς με εμπόδιζε να διαμορφώσω τη δική μου άποψη και να την εκφράζω με παρρησία δημόσια.
Να αντιμάχομαι τις ιδέες τους χωρίς το φόβο της τιμωρίας.
Για κάποιο περιέργο λόγο, τους αναγνώριζα ότι είχαμε ένα αυτοκινητάκι που μας επέτρεπε να κάνουμε εκδρομούλες και ταξιδάκια, να βλέπω μέρη, να αποκτώ εμπειρίες, να ανοίγει το μυαλό μου. Τους αναγνώριζα ότι μαζί τους έκανα το πρώτο ταξίδι στο εξωτερικό, στους άλλους τόπους, στους άλλους ανθρώπους.
Για κάποιο περίεργο λόγο τους αναγνώριζα ότι είχαν οικοδομήσει μία κοινωνία που προβληματιζόταν συνεχώς για τη βελτίωση της θέσης των παιδιών.
Που είχαν μια γεμάτη βιβλιοθήκη που ήταν το πρώτο μου μεγάλο ταξίδι στο χώρο της γνώσης, της συνάντησης με τους μεγάλους του πνεύματος.
Για κάποιο περιέργο λόγο, δεν ήμουν «προοδευτικός», δεν ήμουν ριζοσπάστης αριστερός, δεν άρπαξα το «ντουφέκι» να τους σκοτώσω στην «πάλη των γενεών»…
Και για κάποιο περίεργο λόγο, αυτό δεν το μετάνοιωσα ποτέ…

σχετικά άρθρα