fbpx
Weather Icon
Αθλητικά , Ρωσία 13 Φεβρουάριος 2021

Σύμβουλος ΓΓΑ της Ρωσίας: Γεννημένοι παλαιστές οι Έλληνες, χάνουν σε οργάνωση!

Σύμβουλος ΓΓΑ της Ρωσίας: Γεννημένοι παλαιστές οι Έλληνες, χάνουν σε οργάνωση!

Ο Χρηστάκης Αλεξανδρίδης, βετεράνος πρωταθλητής, μιλά στο Sportdog για το μέλλον της πάλης στη χώρα που γέννησε το άθλημα. Πώς ενώθηκαν Ρωσία και ΗΠΑ; Πού υστερεί η Ελλάδα; Ποιό μοντέλο οργάνωσης πρέπει να εφαρμοστεί;

O Πλάτωνας τη θεωρούσε «το άθλημα των αθλημάτων». Αντλεί τις ρίζες της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αρχαίας Ολυμπίας και ήταν στο πρόγραμμα όλων των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων, αρχής γενομένης από την 1η Ολυμπιάδα που διεξήχθη το 1896 στην Αθήνα. Παρ’ όλα αυτά τον Φεβρουάριου του 2013 η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) δεν δίστασε να εξετάσει το ενδεχόμενο να θέσει την πάλη εκτός Ολυμπιακών Αγώνων και μάλιστα για δεύτερη φορά από το 2003.

Τα δημοσιεύματα εκείνη την εποχή ανέφεραν, ότι «η ΔΟΕ διώχνει το αρχαιότερο άθλημα». Εν τέλει η πάλη κατάφερε και κράτησε τη θέση της στο επίσημο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων του 2020, σε μία, πραγματικά, μάχη επιβίωσης, ανάμεσα σε σκουός, μπέιζμπολ και σόφτμπολ. Ο προβληματισμός όμως παρέμεινε, καθώς η τελική απόφαση για τη συμμετοχή του αθλήματος, που λήφθηκε τον Σεπτέμβριο του 2013 στο Μπουένος Άιρες, έγινε με γνώμονα τη δημοτικότητά του στις χώρες που επρόκειτο να φιλοξενήσουν τους αγώνες.

Ο Χρηστάκης Αλεξανδρίδης ως προπονητής της Εθνική Ρωσίας φορώντας t-shirt με το μήνυμα “ΣΩΣΤΕ ΤΗΝ ΠΑΛΗ” σε αγώνες το 2013. Δίπλα του ο Ολυμπιονίκης της πάλης, Σαζίντ Σαζίντοφ

Τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 διεκδικούσαν εκείνη την εποχή η Κωνσταντινούπολη, η Μαδρίτη και το Τόκιο. Αν η διοργάνωση είχε ανατεθεί στην Κωνσταντινούπολη ή το Τόκιο, οι πιθανότητες της πάλης να παραμείνει στο Ολυμπιακό πρόγραμμα ήταν πολλές, καθώς Τούρκοι και Ιάπωνες λατρεύουν το άθλημα και κερδίζουν μετάλλια. Οπότε η επιλογή της ιαπωνικής πρωτεύουσας στην ουσία εξυπηρέτησε το σκοπό του αθλήματος.

Η πανδημία του κορωνοϊού, ωστόσο, ανέβαλε τους Ολυμπιακούς Αγώνες για το καλοκαίρι του 2021 (εντός Φεβρουαρίου – Μαρτίου αναμένεται η απόφαση για την παρουσία θεατών) και έδωσε στον κόσμο της πάλης χρόνο αναστοχασμού και επανατοποθέτησης της πάλης στο αθλητικό γίγνεσθαι.

Τις σκέψεις του για το μέλλον της πάλης τόσο σε παγκόσμιο επίπεδο όσο και στην Ελλάδα, τη χώρα που τη γέννησε ως ολυμπιακό άθλημα, εξέφρασε ο σύμβουλος του Γενικού Γραμματέα Αθλητισμού της Ρωσίας (Γκιόργκι Μπρούσοφ), Χρηστάκης Αλεξανδρίδης. Το Sportdog.gr τον Ιανουάριο βρέθηκε στη Μόσχα, συνάντησε τον βετεράνο πρωταθλητή, ο οποίος μοιράστηκε στη συνέντευξη που ακολουθεί τους προβληματισμούς του.

Ο Γενικός Γραμματέας Αθλητισμού της Ρωσίας, Γκιόργκι Μπρούσοφ (αριστερά), ο Πρόεδρος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Πάλης, Νενάντ Λάλοβιτς (στη μέση) και ο Χρηστάκης Αλεξανδρίδης (δεξιά) 

Το who is who του Αλεξανδρίδη

Γεννήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1972 στο χωριό Οκτιάμπρσκογιε, το οποίο ανήκει σε προάστιο της Βόρειας Οσετίας-Αλανίας. Ασχολήθηκε με την πάλη, καθώς ήταν ένα από τα παραδοσιακότερα αθλήματα των λαών του Καυκάσου. Το 1987, άρχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Χάρκοβο πάνω στην Οργάνωση και Τεχνολογία της Κοινωνικής Διατροφής (Харьковский институт общественного питания). «Ταυτόχρονα πάλευα. Όλες τις διακρίσεις μου τις πέτυχα παράλληλα με τις σπουδές μου», σημειώνει στο Sportdog. Από το 1988 έως και το 1992 ήταν πρωταθλητής Ουκρανίας στην κατηγορία των juniors (15-18 χρονών), ενώ το 1989 κέρδισε τη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα της ΕΣΣΔ στην ίδια κατηγορία.

Το 1993 ήρθε στην Ελλάδα προκειμένου να συμμετάσχει σε τουρνουά στην Αλεξάνδρεια και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Η συγκίνηση που του προκάλεσε η επιστροφή στα αρχαία προγονικά χώματα, ήταν μεγάλη. «Ήρθαμε με λεωφορείο από την Ουκρανία. Με το που περάσαμε τον Προμαχώνα, ένιωσα λες και επέστρεφα σε κάτι δικό μου», εξομολογείται. Ο Αλεξανδρίδης κέρδισε εκείνο το τουρνουά και χάρη στην επιτυχία του τον προσέγγισε ο «Άτλας» Καλλιθέας, που του έκανε πρόταση να παραμείνει στην Ελλάδα. «Το δέχτηκα ευχαρίστως, γιατί ήταν όνειρό μου», σημειώνει.

Από εκείνη τη χρονιά άρχισε να παλεύει με τα χρώματα της Εθνικής Ελλάδας μέχρι το 2000. Το 2001 ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα, αρχικά ως ομοσπονδιακός προπονητής της περιφέρειας Πάτρας. Συνέχισε ως επικεφαλής προπονητής της ελληνικής εθνικής ομάδας ανδρών, παίρνοντας μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004.

Το 2006 έφυγε από την Ελλάδα για τη Ρωσία αποδεχόμενος την πρόταση να αναλάβει προπονητής της ρωσικής εθνικής ομάδας και ήδη έναν χρόνο μετά, το 2007, ορίστηκε γενικός διευθυντής (general manager) της ρωσικής εθνικής ομάδας, αναλαμβάνοντας σημαντικό ρόλο στην οργάνωση του αθλήματος στη χώρα. Επιπλέον, ως επικεφαλής προπονητής της εθνικής ομάδας της Ρωσίας πήρε μέρος σε τρεις Ολυμπιάδες, το 2008, το 2012 και το 2016. Το 2017 προσελήφθη ως υποδιευθυντής στο Κρατικό Αθλητικό Σχολείο Μόσχας και από τον Νοέμβριο του 2020 εκτελεί χρέη συμβούλου του Γενικού Γραμματέα Αθλητισμού της Ρωσίας (Γκεόργκι Πάβλοβιτς Μπρούσοφ).

Με την Εθνική Ρωσίας

Η πάλη βρέθηκε σε έναν μεγάλο κίνδυνο. Πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί; Η αλλαγή κανόνων για να προσελκυστεί το ενδιαφέρον του κοινού, είναι θέμα προβληματισμού;

«Το άθλημα παραλίγο να μείνει εκτός Ολυμπιακών Αγώνων. Αυτό εννοείται ότι προβληματίζει την Παγκόσμια Ομοσπονδία. Χρειάζεται δουλειά. Το άθλημα είναι δυνατό, σπουδαίο και ιστορικό. Το θέμα είναι πώς το παρουσιάζεις σήμερα. Γιατί αν γυρίσουμε το χρόνο πίσω, στα αρχαία χρόνια, τον αθλητή τον έβλεπαν σε κάθε του βήμα. Τώρα την προπόνηση δεν τη βλέπει κανείς. Έτσι, τους κανόνες δεν μπορεί να τους μάθει κανείς εύκολα. Αυτοί οι κανόνες είναι προσαρμοσμένοι στην αμερικανική πάλη: παίρνεις 2 πόντους όταν του γυρίσεις την πλάτη. Στην αρχαία ελληνική ήταν διαφορετικά τα πράγματα: αν σε ξάπλωνε ο αντίπαλος, έχανες κατευθείαν. Είναι θέμα συζήτησης και αυτό. Κοιτάτε τι γίνεται στο τζούντο. Στο τζούντο έριξες κάτω τον αντίπαλο, και αυτό είναι ιπόν. Όλοι περιμένουν αυτό το εύκολο. Στην πάλη πρέπει να δουλέψουμε πάνω σε αυτό με προτάσεις στην Παγκόσμια Ομοσπονδία. Το άθλημα έχει απήχηση. Να αναφέρω, ότι προ κορωνοϊού, οι εκδηλώσεις ήταν γεμάτες κόσμο που έβλεπε πάλη. Γιατί; Είναι σπουδαίο άθλημα. Αλλά όντως θέλουν αλλαγές οι κανόνες.»

Διαβάστε τη συνέχεια στο Sportdog.gr

σχετικά άρθρα