Weather Icon

FT : Η Ευρώπη πρέπει να δείξει τη δύναμή της στον Ερντογάν

FT : Η Ευρώπη πρέπει να δείξει τη δύναμή της στον Ερντογάν

Πώς η αλλοπρόσαλλη στρατηγική Τραμπ άνοιξε την όρεξη Ερντογάν να «αρπάξει ό,τι μπορεί». Η απουσία Αμερικανού διαιτητή και η ανάγκη συσπείρωσης της Ευρώπης. Πώς χαράσσεται μια στρατηγική με «μαστίγιο και καρότο» έναντι της Τουρκίας.

Η Γαλλία στέλνει πολεμικά πλοία και αεροσκάφη για να στηρίξει το ναυτικό της Ελλάδας και της Κύπρου. Ο πρόεδρος Ερντογάν αντιδρά προειδοποιώντας ότι η Τουρκία «θα πάρει ό,τι δικαιούται» στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι διαμεσολαβητικές προσπάθειες της καγκελαρίου Μέρκελ κλονίζονται, ενώ ένα ελληνικό και ένα τουρκικό πλοίο συγκρούονται. Ποιος φανταζόταν ότι ο επόμενος πόλεμος στη Δύση θα μπορούσε να διεξαχθεί μεταξύ δυο συμμάχων του ΝΑΤΟ;

Καλώς ήρθατε στη νέα διεθνή αταξία.

Αυτοί που χαράσσουν το περίγραμμα του διεθνούς τοπίου που αναδύεται τώρα από τα χαλάσματα της Pax Americana πρέπει να ρίξουν μια ματιά στα πρόσφατα γεγονότα στην Ανατολική Μεσόγειο. Η παγκόσμια εικόνα, φυσικά, ζωγραφίζεται από τη μεγάλη αντιπαλότητα μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας. Ο κόσμος, όμως, γίνεται επίσης μάρτυρας της επιστροφής της περιφερειακής αταξίας. Απουσία ενός Αμερικανού διαιτητή, ανοίγουν παλιές πληγές και παλιές εχθρότητες αναβιώνουν.

Τα συστατικά της νέας αστάθειας (προσπάθειες να υπονομευτεί το status quo από αναθεωρητικές δυνάμεις όπως η Κίνα, η Ρωσία και η Τουρκία, η υπαναχώρηση των ΗΠΑ από παλιές δεσμεύσεις και ο ευρωπαϊκός δισταγμός να παίξει δυνατά σε γεωπολιτικό επίπεδο) εμφανίζονται στα νερά της Ανατολικής Μεσογείου. Η αντιπαράθεση Ελλάδας-Τουρκίας δίνει ένα μάθημα για το πόσο γρήγορα μπορούν να ξεφτίσουν περιορισμοί και διευθετήσεις που υφάνθηκαν επί μακρόν.

Οι εντάσεις μεταξύ Αθήνας και Αγκυρας κάθε άλλο παρά νέες είναι. Η Κύπρος είναι μια ανοικτή πληγή. Το ίδιο και η διαφορά για τα θαλάσσια σύνορα των νησιών του Αιγαίου. Η ανακάλυψη πλούσιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου έχει οξύνει μακροχρόνιες εντάσεις. Το σπριντ για αέριο έχει επίσης προσελκύσει άλλες περιφερειακές δυνάμεις και με αυτές, διαφορετικές εχθρότητες. Ισραήλ και Αίγυπτος εκμεταλλεύονται ήδη θαλάσσια κοιτάσματά τους. Ο Λίβανος και η Λιβύη έχουν συμφέροντα. Υπάρχουν συμφωνίες για εξερεύνηση και παραγωγή που πρέπει να γίνουν και αγωγοί που πρέπει να χτιστούν.

Τίποτα από τα παραπάνω δεν πρέπει απαραίτητα να αποκλείει έναν ειρηνικό διαμοιρασμό. Δεν πάει πολύς καιρός από τότε που η Ευρώπη θα κοίταζε προς τις ΗΠΑ. Η Ουάσιγκτον θα χτυπούσε κεφάλια σε Αθήνα και Αγκυρα και, αν τα πράγματα γίνονταν πραγματικά έντονα, θα έστελνε μερικά πλοία στο Αιγαίο. Αυτές οι ημέρες έχουν περάσει. Το αμερικανικό αεροπλανοφόρο Dwight D. Eisenhower ήταν πράγματι στη Μεσόγειο τον Ιούλιο. Όχι για τόσο πολύ όμως, ώστε να το προσέξει κάποιος.

Η Αγκυρα ενθαρρύνθηκε από την απουσία των ΗΠΑ. Οι διεκδικήσεις στη Μεσόγειο έχουν δεθεί αναπόσπαστα με τις αντίθετες θέσεις σε Συρία και Λιβύη και με την προσπάθεια του κου Ερντογάν να αναδείξει την Τουρκία ως κυρίαρχη περιφερειακή δύναμη. Η διαμάχη με την Ελλάδα εμπλέκεται σε αυτό το ευρύτερο παιχνίδι περιφερειακής ισχύος που παίζει η Τουρκία, καθώς αναζητά να κλείσει παλιούς λογαριασμούς, μεταξύ άλλων με την Αίγυπτο και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

για τη συνέχεια Euro2Day

 

σχετικά άρθρα