Weather Icon

Ελλάδα και Κύπρος, μόνο με ενιαίο δόγμα έχουμε ελπίδες

Ελλάδα και Κύπρος, μόνο με ενιαίο δόγμα έχουμε ελπίδες

  Άριστος Μιχαηλίδης   

Την περασμένη βδομάδα, σε μια τηλεοπτική συνέντευξη, ο σύμβουλος εθνικής ασφαλείας του Έλληνα Πρωθυπουργού, ναύαρχος Αλέξανδρος Διακόπουλος, σε παρατήρηση δημοσιογράφου ότι η Άγκυρα αποκλιμακώνει την ένταση με το Oruc Reis αλλά στέλνει στην Κύπρο το Barbaros, έκανε ένα περίεργο σχόλιο που μπορούσε να ερμηνευθεί με πολλούς τρόπους.

Είπε: «Είναι όμως δύο διαφορετικά πράγματα αυτά, το καταλαβαίνετε αυτό. Η Κύπρος είναι ένα ανεξάρτητο κυρίαρχο κράτος, το οποίο υφίσταται και αυτό βέβαια τη βάναυση καταπάτηση των κυριαρχικών του δικαιωμάτων…».

Το κορύφωσε και ο Νίκος Δένδιας, ο οποίος επίσης στο ίδιο πνεύμα μίλησε αργότερα για την Κύπρο που είναι ανεξάρτητο κράτος… Έδωσαν ευκαιρία στους γνωστούς εθνομηδενιστές να αναπτύσσουν τις ανοησίες τους, που ούτως ή άλλως αναπτύσσουν, για το ανάδελφο «έθνος των Κυπρίων», και για την Ελλάδα που ξεπουλάει ξανά την Κύπρο. Άκουσαν πολλά οι Αθηναίοι αυτές τις μέρες. Αλλά, ξεχνούν οι Ελληνοκύπριοι που άρπαξαν την ευκαιρία να μηδενίσουν τη σχέση με την Ελλάδα, ότι είναι η δική τους ηγεσία που τρέχει πρώτη και καλύτερη να αποκόψει τον ομφάλιο λώρο. «Χρειάζεται, επιτέλους, ο όποιος ομφάλιος λώρος μας δένει με τις όποιες εγγυήτριες δυνάμεις να αποκοπεί», έλεγε ο Νίκος Αναστασιάδης (25/3/2018). Ή, που κτίζουν τείχη ανάμεσα στον ελληνισμό. «Η γλώσσα είναι κάτι κοινό που έχουμε με τους Έλληνες (…) Υπάρχουν πολιτιστικοί δεσμοί, αλλά αυτό είναι όλο», έλεγε ο Χάρης Γεωργιάδης (12/3/2015). Αλήθεια, αυτό είναι όλο;

Δεν τα υπενθυμίζω αυτά για να υπερασπιστώ τις δηλώσεις των Ελλαδιτών. Διότι κι αυτές είναι εντελώς λανθασμένες. Και δείχνουν την αδυναμία του εν κινδύνω ελληνισμού να εκπέμψει ένα κοινό μήνυμα (προς την Τουρκία, την ΕΕ και όπου αλλού είναι αναγκαίο), που θα ενδυναμώνει αντί να αποδυναμώνει την ισχύ του. Οι ηγεσίες και των δυο κρατών για λόγους πολιτικής ανεπάρκειας και ικανοποίησης εσωτερικών ψηφοθηρικών πιέσεων και ανιστόρητων ψευδοδιανοούμενων (δεν υπάρχει άλλη εξήγηση) ροκανίζουν αυτή τη δυναμική η οποία θα ενίσχυε τα εθνικά συμφέροντα, ασχέτως της ανεξαρτησίας των δύο κρατών. Ο διαχωρισμός που έκαναν οι Διακόπουλος και Δένδιας είναι επιπόλαιος, χωρίς βάθος, όπως ακριβώς και ο διαχωρισμός που έκαναν, σε άλλους καιρούς, οι Αναστασιάδης και Γεωργιάδης. Και που αυτές τις μέρες εκφράστηκε κατά τρόπο απαράδεκτο όταν η Κύπρος υποβίβασε στην υγειονομική κατηγορία Β την Ελλάδα χωρίς καν να ενημερώσει, έστω και από στοιχειώδη ευγένεια τον πρωθυπουργό ή τον υπουργό Εξωτερικών της χώρας, με την οποία οι σχέσεις της Κύπρου παραμένουν τόσο στενές όσο της μάνας και της κόρης, όσο κι αν το ροκάνισμα βρίσκεται σε πλήρη δράση τον τελευταίο μισό αιώνα, τουλάχιστον. Προσπαθούν να τονίζουν με κάθε ευκαιρία, με λόγια και πράξεις, την ανεξαρτησία της Κύπρου και την απομάκρυνσή της από την Ελλάδα. Ωστόσο, αυτό δεν είναι πολιτική με όραμα και στόχους, είναι υποβολή διαπιστευτηρίων σε όσους προτιμούν την αποδυνάμωση των σχέσεων των δύο ελληνικών κρατών.

Υπό συνθήκες απειλών και εκβιασμών, αυτό που χρειάζεται είναι η ουσιαστική συνεργασία των δύο χωρών. Και η ανάδειξή της. Ή, καλύτερα, η επίδειξή της. Για να ξέρουν όλοι πως δεν έχουν να κάνουν με ένα κράτος, αλλά με δύο μέλη της ΕΕ, που έχουν κοινό πρόβλημα, αλλά και κοινή στρατηγική για την αντιμετώπισή του. Μόνο αν η Τουρκία αντιμετωπιστεί ενιαία από τον ελληνισμό, ενιαία σε όλα τα επίπεδα, μπορεί να ελπίζουμε σε θετικό αποτέλεσμα.

Η Ελλάδα θα έχει αντιληφθεί μέχρι τώρα πως η εγκατάλειψη της Κύπρου στα χέρια της Τουρκίας δεν σημαίνει αυτομάτως ότι θα απαλλαγεί από τον τουρκικό πονοκέφαλο στη Θράκη και στο Αιγαίο. Αντίθετα, εκεί θα στραφεί, ακόμα πιο επίμονα, η τουρκική βουλιμία. Από την άλλη, η Κυπριακή Δημοκρατία χωρίς την Ελλάδα δεν έχει πιθανότητα να επιβιώσει ούτε για μερικούς μήνες. Και δεν θα επιβίωνε από το 1974 μέχρι σήμερα αν δεν ήταν δίπλα της η Ελλάδα. Δεν κατανοούμε, λοιπόν, ούτε τη φιλοσοφία των ηγεσιών, εδώ κι εκεί, με τους κομμένους ομφάλιους λώρους, ούτε τους «χρήσιμους ηλίθιους», που σπεύδουν με κάθε ευκαιρία να τσιμεντώσουν «νεοκυπριακή συνείδηση» ξεριζώνοντας την Ελλάδα ακόμα και από την καρδιά των Ελληνοκυπρίων.

[email protected]

Φιλελεύθερος

σχετικά άρθρα