Weather Icon
Κρινιώ Καλογερίδου 4 Ιουνίου 2020

Σαν υποτακτικοί στον ”αφέντη” εξ Ανατολών και τη μοίρα μας…

Σαν υποτακτικοί στον ”αφέντη” εξ Ανατολών και τη μοίρα μας…

Κρινιώ Καλογερίδου

Βασικοί κανόνες καλής γειτονίας μεταξύ δύο κρατών είναι να σέβεται το καθένα την εδαφική ακεραιότητα του άλλου, τα σύμβολά του, τη θρησκεία και την ιστορία του. Και στα τρία αυτά προαπαιτούμενα οι Τούρκοι μας απέδειξαν φέτος – για πολλοστή φορά – ότι όχι μόνο δεν είναι φίλοι μας, αλλά διατηρούν άσβεστο το προαιώνιο μίσος των προγόνων τους κατά των Ελλήνων, όπως τότε που άλωσαν την ελληνόψυχη ”Βασιλίδα των πόλεων”, την ”Πόλη των πόλεων”, την Κωνσταντινούπολη, πριν από 567 χρόνια.

Οι προκλήσεις τους άνευ ορίων και πολυποίκιλες εξέπεμπαν ασφαλώς όχι μόνο την μισαλλοδοξία τους, αλλά και την υποκουλτούρα που χαρακτηρίζει το νεο-οθωμανικό πρόσωπο της σημερινής Τουρκίας, το οποίο όχι μόνο δεν προσιδιάζει με ευρωπαϊκό (για όσους υποστηρίζουν την ευρωπαίκή προοπτική της), αλλά παραπέμπει κατευθείαν στο βάρβαρο, απολίτιστο, αδηφάγο και κατακτητικό του μακρινού παρελθόντος.

Ενδεικτικά παραδείγματα της εχθρότητας και διαιώνισης του εθνοφυλετικού μίσους σε βάρος μας ήταν η γιορτή για το ”Κύπελλο Άλωσης” του ιδρύματος Τοξοβόλων (το οποίο διοικεί ο Μπιλάλ Ερντογάν, γιος του Τούρκου Προέδρου), η διοργάνωση απ’ το τουρκικό υπουργείο Κουλτούρας και Τουρισμού της ανάγνωσης στην Αγία Σοφία (συμβόλου του Ορθόδοξου Χριστιανισμού) του εδαφίου του Κορανίου περί κατάκτησης (με συνακόλουθες προσευχές) και η εμπαθής δήλωση του Ταγίπ Ερντογάν, που βάλει ευθέως στην εθνική μας συνείδηση και το θυμικό μας:

-… Θα προσπαθήσουμε όλοι, με την εκδήλωση αυτή, να βιώσουμε την χαρά της άλωσης μαζί με το έθνος μας. Με αυτή την αφορμή τιμώ, με πρώτο τον σουλτάνο Μωάμεθ τον Πορθητή, όλους τους βετεράνους, τους μάρτυρες και τους ήρωες, που κατέστησαν πατρίδα για εμάς αυτή τη γη.

Ήταν ξεκάθαρα διαυγής η κατακτητική έφεση του Τούρκου απέναντι, σε βαθμό που, ως φαίνεται, ενθουσίασε τους θαυμαστές του στη χώρα του και όχι μόνο. Γιατί τον ίδιο ενθουσιασμό με εκείνους επέδειξαν και κάποιοι δικοί μας της μουσουλμανικής μειονότητας Θράκης (συμπεριλαμβανομένων και των Μέσων της).

Έλληνες πολίτες μεν, τουρκόφρονες δε, οι οποίοι είτε επικύρωσαν με πολλά likes τον εθνικιστικό παραλήρημα του ”σουλτάνου” τους (όπως έκανε ο ιμάμης του Σέλερου Ξάνθης Ρεμζί Αμπντουλάχογλου και άλλοι εθνικιστές ”Γκρίζοι Λύκοι”) είτε προέβησαν σε ”αλυτρωτικές’ αναρτήσεις.

Αναρτήσεις σαν εκείνην της εφημερίδας της Θράκης ”Birlik”, που δημοσίευσε ανήμερα της επετείου της Άλωσης ένα υμνητικό άρθρο για τον Μωάμεθ τον Πορθητή, συνοδευόμενο από εθνικιστικό ποίημα για τους νέους ”Πορθητές”…

Ωστόσο όλα αυτά είναι… μικρολεπτομέρειες, όπως φαίνεται, για την κ. ΠτΔ Κατερίνα Σακελλαροπούλου, που σαν να μην προηγήθηκαν τα όσα προηγήθηκαν με τους Τούρκους σε Αιγαίο και Έβρο (για να μη θυμηθώ την αμφισβήτηση διαρκείας της ΑΟΖ της Κύπρου και της ίδιας της Δημοκρατίας της…) μίλησε – κατά την επίσκεψή της στη (γενέτειρα) Θράκη επ’ ευκαιρία της επετείου απελευθέρωσής της (14 Μαΐου 1920) – για… πράσινα άλογα και μεταξωτές κορδέλες, που παραπέμπουν σε ”παραμύθια”.

Σε ”παραμύθια” εμποτισμένα στο πνεύμα των τουρκόφιλων Φίληδων, Ρεπούσηδων και Δραγώνων, στο πνεύμα των απαρνητών της Γενοκτονίας των Ποντίων και των διαστρεβλωτών της μικρασιατικής ιστορίας που θέλει τους κυνηγημένους απ’ το μαχαίρι του Τούρκου Έλληνες να ”συνωστίζονται” ξαφνικά στο λιμάνι του ”Και”της Σμύρνης (1922), περιμένοντας το πλοίο της γραμμής, για να κάνουν ταξίδι αναψυχής στα νησιά του Αιγαίου…

Είναι σκληρό αυτό που θα πω, αλλά είναι δυστυχώς η ωμή αλήθεια. Οι Έλληνες δεν έχουμε να φοβόμαστε τίποτα και κανέναν παρά μόνο τον κακό εαυτό μας. Τον πολύ κακό εαυτό μας, για την ακρίβεια. Αυτόν που γεννά τουρκόφιλους απογόνους, οι οποίοι αγνοούν επιδεικτικά τα θεριά που πολεμούν να μας φάνε ένα γύρο και – αντί να τονώσουν το φρόνημα του λαού, για να σταθεί παλικαρίσια μπροστά στις δοκιμασίες που έρχονται – ωραιοποιούν τις επικίνδυνες καταστάσεις, για να τον αποκοιμίσουν υποκρινόμενοι…

Γιατί τον αποκοιμίζουν, τον εξαπατούν όταν τροφοδοτούν αμέριμνοι το ψευτοϊδεολόγημα περί ”ελληνοτουρκικής φιλίας”. Όταν του μιλούν για ”συμβιωτικό παράδειγμα” στη Θράκη (κι ας κοχλάζουν από φανατισμό οι τουρκόφρονες ”Γκρίζοι Λύκοι” της μουσουλμανικής μειονότητας, που στολίζουν και τα τζαμιά τους ακόμα με τις πράσινες σημαίες της ”Αυτόνομης Δυτικής Θράκης”)…

Όταν του μιλούν για ”υβριδικές ιστορικές και πολιτισμικές εμπειρίες” (ενώ είχαμε υβριδικές πολεμικές επιχειρήσεις στον Έβρο) και για σύνορα ”ζώνες διάβασης προς τους άλλους, περάσματα από την όχθη της μισαλλοδοξίας σε αυτήν της δημιουργικής σύνθεσης”(ενώ είχαμε κατάληψη ελληνικού εδάφους στο ”Μελισσοκομείο” Φερών από 35 Τούρκους Στρατοχωροφύλακες που το διεκδικούσαν)…

Ή λένε το αμίμητο ”Η Θράκη διέσχισε τα ταραγμένα νερά της ιστορίας της με νηφαλιότητα”, όταν αυτή βράζει με τα όσα εκκολάπτονται στο τουρκόψυχο κομμάτι της μουσουλμανικής μειονότητας, το οποίο λειτουργεί ως παράρτημα των ”Γκρίζων Λύκων” της Τουρκίας και προπαγανδίζει κρυφά και φανερά υπέρ της αυτονομίας της Δυτικής Θράκης…

Είναι ηλίου φαεινότερο ότι πολιτική και πολιτειακή ηγεσία θέλουν να ”παίξουν” μαζί μας το παιχνίδι της συλλογικής λήθης. Με βάση αυτό – πέραν των σχετικών με τη σύλληψη απ’ την τουρκική Στρατοφυλακή των δυο Ελλήνων στρατιωτικών Μητρετώδη και Κούκλατζη στον Έβρο (Μάρτιο του ’18) – επιθυμούν να ξεχάσουμε και τα γεγονότα του τρέχοντος Μαρτίου και Μαΐου.

Επιθυμούν να ξεχάσουμε τις κλιμακούμενες προκλήσεις των Τούρκων απέναντί μας, πότε επ’ ευκαιρία της επετείου της Άλωσης (δήλωση του εθνικιστή ηγέτη του MHP Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ο οποίος συγκυβερνά με το AKP του Ερντογάν υπό την ομπρέλα της ”Λαϊκής Συμμαχίας” (”Τα παιδιά των Τούρκων μουσουλμάνων θα κάνουν κομματάκια τα παιδιά του Βυζαντίου σε όλα τα μέτωπα και όλα τα επίπεδα…”)

Και πότε τις προκλητικές εξαγγελίες Ερντογάν περί ”απελευθέρωσης” μεταναστευτικών ροών στα χερσαία και θαλάσσια σύνορά μας, καθώς και αποστολής τον Ιούλιο στην περιοχή της Κρήτης του ”Φατίχ” (για σεισμικές έρευνες), με προφανή σκοπό να καταγράψει τα αντανακλαστικά μας.

Ωστόσο, όλα αυτά δεν είναι ευκολοχώνευτα απ’ τον λαό που αρχίζει να παίρνει ανάποδες και με τους νυν κυβερνώντες, κι ας μην έχει αποτυπωθεί αυτό ακόμα δημοσκοπικά. Να παίρνει ανάποδες γιατί στα εθνικά θέματα δείχνουν έτοιμοι να ”συμφιλιωθούν”, συμβιβασμένοι και υποτακτικοί στον ”αφέντη” εξ Ανατολών και τη μοίρα μας (η συνηγορία της Ντόρας στον Τούρκο που τον κατηγορήσαμε… άδικα για ”γκριζάρισμα” του Έβρου είναι ενδεικτική, όπως και η εμμονή της – κολλητική για τον αδελφό της -να πάμε στη Χάγη με πιθανές τις απώλειες που ανέφερε).

Αυτή νεο-ραγιαδίστικη πολιτική, που είναι ευτελές εξάρτημα της νεο-οθωμανικής, είναι η πολιτική της καρκινοβατούσας Ελλάδας που βγάζει προς τα έξω – στην πρώτη ανηφοριά – τους κομφορμιστές της διανόησης, για να μας πείσουν πως και η Τουρκία έχει δικαιώματα στο Αιγαίο (Κατρούγκαλος, Καιρίδης) και πως οι Τούρκοι δεν εκδήλωσαν ποτέ προθέσεις ”γκριζοποίησης” (άρα διεκδίκησης) στη Θράκη (Ντόρα Μπακογιάννη).

Άλλωστε γιατί να τις εκδηλώσουν με προβοκάτσιες, αφού δεν τους χαλάει χατίρι ούτε και ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε… ελάσσονος σημασίας θέματα για μας, αλλά μέγιστης για εκείνους, όπως το θέμα της εκπαίδευσης των μουσουλμάνων της μειονότητας στη Θράκη;

Ένα θέμα που ήταν στα σχέδια του ΣΥΡΙΖΑ και υποσχέθηκε ο τότε αρχηγός της Αξιωματικής αντιπολίτευσης προεκλογικά ότι θα το υλοποιήσει εξαγγέλλοντας επί της ουσίας στην Ξάνθη (15/03/’19) την πρόθεσή του να εγκαινιάσει τα δίγλωσσα σχολεία, να βάλει ως πρωθυπουργός δηλαδή την τουρκική γλώσσα στα ελληνικά σχολεία (Νηπιαγωγείο, Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο) για τα παιδιά της μουσουλμανικής μειονότητας Θράκης.

Στο δρόμο των εθνικών υποχωρήσεων γίνονται ένα οι πρώην και οι νυν κυβερνώντες, αφού ό,τι αντεθνικό πέρασαν οι παλιοί (”Συμφωνία Πρεσπών”, Τροπολογία ΥΠΕΠΘ για υποχρεωτική σύνταξη στους νόμιμους μουφτήδες της Θράκης, ώστε να αλλάξει ο τρόπος της εκλογής τους όπως επιθυμούσε η Άγκυρα, 3/08/’18) το επικύρωσαν υιοθετώντας το οι καινούριοι.

Τα λόγια του Μακρυγιάννη ”όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε” δε λογαριάζονται πλέον απ’ τους Έλληνες της εποχής μας. Δεν λογαριάζονται τουλάχιστον έτσι απ’ τους Έλληνες που κυβερνούσαν και κυβερνούν αυτήν την πατρίδα. Τους Έλληνες που δε βλέπουν θεριά ένα γύρο μας. Βλέπουν μόνο φίλους, ποτέ εχθρούς.

Με το σκεπτικό αυτό παραδώσαμε φιλικά στους Σκοπιανούς το ’18 (και επικυρώσαμε το ’19) την προίκα της Μακεδονίας μας (όνομα, γλώσσα, εθνότητα). Με τον ίδιο φιλικό τρόπο θα υπογράψουμε αύριο τη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου στη Χάγη (παραχώρηση ΑΟΖ Καστελορίζου και μικρών νησιών ή βραχονησίδων, ”για να σώσουμε τα μεγάλα”, όπως είπε – ως λαγός της κυβέρνησης – η Ντόρα τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους).

Έτσι φιλικά θα βαφτίζουμε ”νευρικότητα” από τώρα και στο εξής τον υποκινούμενο απ’ τους Τούρκους ”υβριδικό πόλεμο” των λαθρομεταναστών-εισβολέων στον Έβρο και θα στέλνουμε αεροπλάνα μεθαύριο στην Αλβανία για να πανηγυρίζουν μαζί τους (όπως κάναμε για τα Σκόπια που μπήκαν στο ΝΑΤΟ) την είσοδό τους στην ΕΕ…

Θα καταπιούμε και το κινίνο της απώλειας των δικαιωμάτων μας στο Ιόνιο (περιορισμό της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας μας), για να μη στεναχωρήσουμε τον εξ Ανατολών προστάτη της μεγαλοϊδεατικής Αλβανίας…

Έτσι κι αλλιώς συνηθίσαμε να τον υπηρετούμε από χρόνια και δεν γίνεται να ξεσυνηθίσουμε…Γι’ αυτό όσα και να μας κάνει, θα τα βαφτίζουμε ”υβριδικές εμπειρίες” και θα κρύβουμε πάντα τους φόβους μας κάτω απ’ το μαξιλάρι μας. Θα κρύβουμε το δουλικό πνεύμα και την προδοτική αφροσύνη μας, που καλλιεργεί ο νεοραγιαδισμός μας…

Κρινιώ Καλογερίδου (Βούλα Ηλιάδου, συγγραφέας)

σχετικά άρθρα