Weather Icon
Διπλωματία , ΟΗΕ 22 Ιουνίου 2020

Ο κυνικός κόσμος της διπλωματίας και η εκλογή Μποζκίρ

Ο κυνικός κόσμος της διπλωματίας και η εκλογή Μποζκίρ
Έχουμε κάθε λόγο να είμαστε ενοχλημένοι από την εκλογή του Τούρκου πρώην υπουργού Βολκάν Μποζκίρ στην προεδρία της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, του οργανισμού που είναι ο θεματοφύλακας του διεθνούς δικαίου και της διεθνούς έννομης τάξης. Οι αντιδράσεις της Κύπρου, Αρμενίας, Ελλάδας, Αιγύπτου και μερικών άλλων χωρών περισσότερο είχαν συμβολικό χαρακτήρα και δεν ήταν αρκετές για να αποτρέψουν αυτή την εξέλιξη, η οποία ασφαλώς, όσο κι αν δεν μας αρέσει, συνιστά μεγάλη επιτυχία της τουρκικής διπλωματίας.
Η ανάδειξη του Μποζκίρ ως επικεφαλής της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ είναι μια ακόμη ένδειξη ότι η αντίληψη που υπάρχει σε πολλές άλλες χώρες για την Τουρκία δεν έχει καμία σχέση με το τι εμείς της αποδίδουμε. Ακόμη χειρότερα, είναι η απόδειξη ότι κανένας δεν σκοτίζεται εάν η Τουρκία παραβιάζει κατ᾽ εξακολούθηση το διεθνές δίκαιο στην Κύπρο και αλλού. Ας θυμηθούμε ότι όταν είχε εισβάλει απροκάλυπτα στη Συρία, πολύ πρόσφατα, η διεθνής κοινότητα παρακολουθούσε απαθώς, όπως εξάλλου κάνει εδώ και δεκαετίες, προτιμώντας να πολιτεύεται μεταξύ κυνισμού και συμφερόντων. Ο λόγος είναι απλός: Δεν είναι μόνον η Τουρκία που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και το ερμηνεύει κατά το δοκούν, αλλά και πολλές άλλες χώρες, εκείνες που διαθέτουν τη στρατιωτική και οικονομική ισχύ για να το κάνουν. Ανάμεσά τους και χώρες από τις οποίες αναμένουμε να βρούμε το δίκαιό μας και τις καλούμε να ασκήσουν την επιρροή τους στην Τουρκία.
Σε λίγες μέρες το Κυπριακό θα φορτωθεί στην πλάτη του ακόμη μια χρονιά αλλά ο υπόλοιπος κόσμος δεν το βλέπει όπως εμείς θα θέλαμε. Για τους ξένους το Κυπριακό δεν είναι πρόβλημα αλλά μια εκκρεμότητα που θα πρέπει να ρυθμιστεί. Αν κοιτάξουμε γύρω μας δεν θα χρειαστεί να καταβάλουμε μεγάλη προσπάθεια για να δούμε τα προβλήματα που πραγματικά είναι ανοικτές πληγές για την ανθρωπότητα, με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς, με παιδιά που δεν έχουν ένα πιάτο φαΐ, με γυναίκες που κακοποιούνται μέχρι θανάτου. 
Το χειρότερο από όλα είναι ότι ο κυνικός κόσμος στον οποίο ζούμε δεν προσφέρει καν την ελπίδα της προοπτικής για κάτι καλύτερο. Όταν μπήκαμε στην ΕΕ το 2004 είχαμε υπερβολικές προσδοκίες για τις δυνατότητες που θα μας πρόσφερε η ιδιότητα του κράτους μέλους και θεωρήσαμε ότι θα διαπραγματευτούμε από θέση ισχύος. Το όπλο του βέτο το ανασύραμε μεταξύ μας για εσωτερική κατανάλωση και στο τέλος το μόνο που καταφέραμε ήταν να γελοιοποιηθούμε. Τώρα, δεκαπέντε και πλέον χρόνια μετά, θα πρέπει να είμαστε πιο ώριμοι και περισσότερο ρεαλιστές ώστε να διαβάσουμε καλύτερα τις εξελίξεις και να κάνουμε εκείνα που πρέπει για να αποτρέψουμε τα χειρότερα. 
Η Τουρκία αποθρασύνεται διότι γνωρίζει ότι εκείνοι που θα αντιδράσουν για να την αποτρέψουν είναι λιγότεροι από εκείνους που θα τη χειροκροτήσουν ή έστω θα παραμείνουν κυνικά αδιάφοροι. 
Φιλελεύθερος

σχετικά άρθρα