Weather Icon
Οικονομία & Αγορές 9 Απριλίου 2020

Η ευθανασία του αποταμιευτή

Η ευθανασία του αποταμιευτή

Πριν από περίπου ογδόντα χρόνια, ο Keynes ζήτησε την εξόντωση του αποταμιευτή. Οι πολιτικοί και οι κεντρικοί τραπεζίτες ακολούθησαν τη συμβουλή του.

Με 12 τρισεκατομμύρια δολάρια χρέους αρνητικών αποδόσεων και με την απόδοση των δεκαετών κρατικών ομολόγων κάτω από το 1% για πρώτη φορά, οι ημέρες κατά τις οποίες οι πολίτες μπορούσαν να υπολογίζουν αξιόπιστα σε ένα σταθερό εισόδημα από αποταμιευμένα περιουσιακά στοιχεία, αποτελούν ένα μακρινό παρελθόν. Αν και οι περισσότεροι άνθρωποι θα δυσκολευτούν να βρουν κάτι θετικό σε αυτή την κατάσταση, στην πραγματικότητα, αυτό είναι μέρος του μεγάλου οράματος του πατέρα των σύγχρονων μακροοικονομικών, John Maynard Keynes.

Στο τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου του 1936 «The General Theory of Employment, Interest, and Money», ο Keynes καταλήγει σε μια συναγωγή διδαγμάτων. Ένα από αυτά τα διδάγματα έγινε διάσημο για τη φράση: «η ευθανασία του ραντιέρη»: η ιδέα ότι όταν τα υψηλά επιτόκια εξαφανιστούν λόγω της επεκτατικής νομισματικής πολιτικής, η τάξη των ανθρώπων που συντηρούνται από τις αποταμιεύσεις θα εξαφανιστεί σταδιακά και σιωπηλά. Γιατί όμως ο Keynes υποστήριζε εξ αρχής τα χαμηλά επιτόκια και θεωρούσε θετική κατάληξη την εξόντωση της τάξης των αποταμιευτών που θα επιφέρουν τα χαμηλά επιτόκια;

Η θεωρία του επιτοκίου του Keynes

Για τον Keynes, το επιτόκιο είναι ένα καθαρά νομισματικό φαινόμενο, που καθορίζεται στην αγορά από τη ζήτηση και την προσφορά χρήματος. Ως εκ τούτου, δεν έχει σχέση με την ικανότητα των ανθρώπων να αποταμιεύουν και έτσι να συσσωρεύουν κεφάλαιο. Αντ’ αυτού, το επιτόκιο είναι «ανταμοιβή για το διαχωρισμό από τη ρευστότητα», εξισορροπώντας την προτίμηση των ατόμων για ρευστότητα, με την προσφορά χρήματος.

για τη συνέχεια  eleytheriagora

σχετικά άρθρα