Weather Icon
Υγεία 5 Απριλίου 2020

Χ. Κίσινγκερ: Ο κορωνοϊός θα αλλάξει την παγκόσμια τάξη για πάντα

Χ. Κίσινγκερ: Ο κορωνοϊός θα αλλάξει την παγκόσμια τάξη για πάντα

Αν οι ηγέτες αποτύχουν να διαχειριστούν την κρίση κοιτώντας το μέλλον, μπορεί να βάλουν φωτιά στον πλανήτη, γράφει ο πρώην ΥΠΕΞ των ΗΠΑ. Οι τρεις άξονες στους οποίους θα πρέπει να κινηθεί η υπερδύναμη. Ο κίνδυνος επιστροφής στον… ιδρυτικό μύθο μιας σύγχρονης κυβέρνησης και η ανάγκη για νέο κοινωνικό συμβόλαιο.

«Η σουρεαλιστική ατμόσφαιρα από την πανδημία μου φέρνει στο μυαλό το πώς αισθάνθηκα το 1944, στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ως μέλος της 84ης Μεραρχίας Πεζικού» γράφει ο Χένρι Κίσινγκερ σε άρθρο του στην Wall Street Journal.

Σημειώνει, όμως, ότι τότε η αμερικανική αντοχή σφυρηλατήθηκε από έναν ανώτερο εθνικό σκοπό. Τώρα, σε μια διχασμένη χώρα, μια αποτελεσματική και διορατική κυβέρνηση είναι απαραίτητη για να ξεπεραστούν εμπόδια πρωτοφανούς μεγέθους και παγκόσμιας διάστασης. Η διατήρηση της εμπιστοσύνης των πολιτών είναι κρίσιμη για την κοινωνική αλληλεγγύη, για τις σχέσεις των κοινωνιών μεταξύ τους και για την διεθνή ειρήνη και σταθερότητα, τονίζει.

«Τα έθνη έχουν συνοχή και ανθούν με την πεποίθηση ότι οι θεσμοί τους μπορούν να προβλέψουν μια καταστροφή, να συγκρατήσουν το αντίκτυπο και να αποκαταστήσουν την σταθερότητα. Όταν τελειώσει η πανδημία της Covid-19, οι θεσμοί πολλών κρατών θα θεωρηθούν αποτυχημένοι. Το αν αυτή η θέση είναι αντικειμενική δεν έχει σημασία. Η πραγματικότητα είναι ότι ο κόσμος δεν θα είναι ποτέ πια ο ίδιος μετά τον κορωνοϊό. Με το να διαφωνούμε τώρα για το παρελθόν απλά γίνεται δυσκολότερο να κάνουμε αυτό που πρέπει», γράφει.

Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών περιγράφει τις δυσκολίες, τις ελλείψεις σε υγειονομικό εξοπλισμό και το ότι δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή θεραπεία, αλλά εκτιμά ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει κάνει «συμπαγή» δουλειά για να αποτρέψει μια άμεση καταστροφή. Το απόλυτο τεστ, ωστόσο, θα είναι το εάν μπορεί να ανασταλεί η εξάπλωση του ιού και εν συνεχεία να πετύχει τον περιορισμό του, σε κλίμακα που θα επιτρέψει στους αμερικανούς να έχουν εμπιστοσύνη στην κυβέρνησή τους.

Η προσπάθεια διαχείρισης της κρίσης, προσθέτει, όσο τεράστια και απαραίτητη είναι, δεν πρέπει να παραγκωνίσει το άμεσο καθήκον να λανσαριστεί μια παράλληλη διαδικασία για τη μετάβαση στην μετά-κορονοϊό τάξη πραγμάτων.

«Οι ηγέτες αντιμετωπίζουν την κρίση κατά βάση σε εθνικό επίπεδο, οι διαβρωτικές όμως συνέπειες της πανδημίας στις κοινωνίες δεν γνωρίζουν σύνορα. Ενώ η επίθεση στην ανθρώπινη υγεία θα είναι -εύχομαι- προσωρινή, η πολιτική και οικονομική αναταραχή που ξέσπασε μπορεί να διαρκέσει ολόκληρες γενιές. Καμία χώρα, ούτε καν οι ΗΠΑ, δεν μπορούν με απόλυτα εθνικές προσπάθειες να ξεπεράσουν τον ιό. Η αντιμετώπιση των αναγκαιοτήτων της στιγμής πρέπει να συνδυαστεί με ένα παγκόσμιο συλλογικό όραμα και πρόγραμμα. Αν δεν μπορούμε να κάνουμε και τα δυο μαζί, θα αντιμετωπίσουμε το χειρότερο και στα δυο», γράφει.

Αντλώντας μαθήματα από την ανάπτυξη του Σχεδίου Μάρσαλ και του «Manhattan Project», οι ΗΠΑ είναι υποχρεωμένες να αναλάβουν μια μεγάλη προσπάθεια σε τρεις τομείς, γράφει. Πρώτον, να στηρίξουν την παγκόσμια αντοχή στην ασθένεια. «Πρέπει να αναπτύξουμε νέες τεχνικές και τεχνολογίες για τον έλεγχο των κρουσμάτων και εμβόλια για μεγάλους πληθυσμούς. Πόλεις, πολιτείες και περιοχές πρέπει συνεχώς να προετοιμάζονται για να προστατεύσουν τους ανθρώπους τους μέσω συσσώρευσης αποθεμάτων, συνεργασίας στον σχεδιασμό και έρευνας στα απώτερα όρια της επιστήμης».

Για τη συνέχεια Euro2Day

σχετικά άρθρα