Weather Icon
Εθνική Άμυνα , Πρόσωπα 18 Μαρτίου 2020

Αφιέρωμα στο Λοχαγό!

Αφιέρωμα στο Λοχαγό!
Ο Λοχαγός του ΕΤΑ, ο Πέτρος Αρταβάνης με προσωπικό της μονάδας, το 1982. Αναμνηστική φωτογραφία, αμέσως μετά την απονομή πτυχίων αλεξιπτωτιστού ελευθέρας πτώσεως και ανιχνευτού, στο προσωπικό. Τότε και οι επιλεγμένοι έφεδροι που υπηρετούσαν στο ΕΤΑ εκπαιδεύονταν στην ελεύθερη πτώση.
Έφυγε ξαφνικά ο Αρταβάνης! Από αυτόν το φθαρτό κόσμο! Όχι όμως από τη μνήμη μας! Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς από την έντονη και αξέχαστη εκείνη εποχή! Κάποιες αναμνήσεις έχω διηγηθεί σε ένα από τα πρώτα άρθρα της ιστοσελίδας, για το ΕΤΑ.
Ακούραστος, ενθουσιώδης, σκληρός εκεί που έπρεπε, δάσκαλος για όποιον προσπαθούσε να βελτιωθεί, φίλος σε αυτούς που του ενέπνεαν εμπιστοσύνη, δηκτικός για όσους δεν κατέβαλαν προσπάθεια!
Για την μονάδα, και για τα “παιδιά” του, μπορούσε να τα βάζει με όλους, αν το δίκιο ήταν με το μέρος του. Μαζί ταξιδέψαμε σε όλα τα βόρεια σύνορα  της πατρίδας μας. Άλματα πολλά, πορείες εξαντλητικές, αναγνωρίσεις παντού! Ήπειρος, Μακεδονία, Θράκη! Με άλμα φεύγαμε, με άλμα γυρνούσαμε!

Κάποια στιγμή βρεθήκαμε στην Εξοχή. Ήταν βράδυ, είχαμε στρατοπεδεύσει στην ύπαιθρο σε κάποιον κατάλληλο χώρο, και έχοντας λίγο ελεύθερο χρόνο πήγαμε μαζί σ’ ένα μικρό ταβερνάκι για να τσιμπήσουμε κάτι. Εκεί βρεθήκαμε σε μια …αστεία κατάσταση!

Ένας θαμώνας είχε μεθύσει και είχε πάρει “αγκαζέ” το τζιούκ μποξ και έπαιζε διάφορα λαϊκά της εποχής. “Βάλε εκείνο, βάλε το άλλο ..” έλεγε στο μαγαζάτορα συνεχώς. Ο Αρταβάνης, κάποια στιγμή τσαντίστηκε και του είπε να  χαμηλώσει τη φωνή. Τότε σηκώθηκε ο μεθυσμένος και άρχισε να του ζητάει το λόγο. “Ξέρεις ρε ποιός είμαι εγώ;” ρώταγε τον Αρταβάνη. “ Όχι ρε! Για πες μου να μάθω!” του απαντούσε ο Αρταβάνης, έτοιμος να τον αρπάξει. “Εγώ είμαι Σιναπλούς  ρε!” (δηλαδή από την Σινώπη του Πόντου)  “Σιναπλούς; Και εγώ Σιναπλούς είμαι!” του απαντάει ο Αρταβάνης! “Σιναπλούς; Τ’εμέτερον; Ποιανού είσαι;” ρώτησε ο παρ’ ολίγον “αντίπαλος”! Του είπε το όνομα ο Αρταβάνης!    Και προς μεγάλη μας έκπληξη, ο μεθυσμένος άλλαξε την αγριοφωνάρα του και με συγκίνηση απάντησε: “Ξάδελφε να σε φιλήσω!” Αγκαλιάστηκαν και αντί για σκυλοκαυγά αρχίσανε τα κεράσματα , τα αστεία και τα τραγούδια! 

Κάποια άλλη στιγμή βρεθήκαμε στα Διπόταμα, στο δάσος Χαϊντούς! Εκεί συναντήσαμε σ’ ένα εξοχικό σπιτάκι, χωμένο στο δάσος, ένα ζευγάρι ηλικιωμένων. Μόλις μας είδαν, ξεθεωμένους από πολύωρη πορεία, προσφέρθηκαν να μας φιλέψουν. Αρχίσαμε την κουβέντα  και ο Αρταβάνης τους έλεγε ..καταδρομικές ιστορίες που τους έκαναν να ενθουσιάζονται!  Κάποια στιγμή η γυναίκα έφερε αντίρρηση σε μια επιθυμία του παππού! Και αυτός επηρεασμένος από τις ιστορίες του Αρταβάνη, της απάντησε: “Ακου να σου πω, αν δεν σ’ αρέσει, πάρε τα …δημόσιά σου είδη και φύγε!”  Ξεκαρδιστήκαμε όλοι στα γέλια!

Για τη συνέχεια  tolmwnnika

σχετικά άρθρα