Weather Icon

Τι συζήτησαν οι πρέσβεις ΗΠΑ, Τουρκίας, Ισραήλ σε κλειστό κύκλο – Προκλητικός ο Τούρκος πρέσβης

Τι συζήτησαν οι πρέσβεις ΗΠΑ, Τουρκίας, Ισραήλ σε κλειστό κύκλο – Προκλητικός ο Τούρκος πρέσβης

Πώς μπορεί να υπάρξει μια δημιουργική διέξοδος από τις επιδεινούμενες αντιπαραθέσεις στην περιοχή μας, με πρώτη την ελληνοτουρκική, χωρίς ταυτόχρονα να καλλιεργηθεί ένα κλίμα ανεδαφικών προσδοκιών; Αυτό ήταν το κεντρικό ερώτημα που έδειχνε να πλανάται στην εκδήλωση με θέμα “Προϋποθέσεις για την ειρήνη και τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο” που διοργάνωσε το βράδυ της Τρίτης στη “Μεγάλη Βρετανία” το υπό την Άννα Διαμαντοπούλου “Δίκτυο για τη Μεταρρύθμιση στην Ελλάδα και την Ευρώπη”, ενώπιον πολυπληθούς ακροατηρίου το οποίο συμπεριλάμβανε μεταξύ άλλων και τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη.

Η διοργάνωση έδωσε τη σπάνια ευκαιρία να ακουστούν στον ίδιο χώρο οι τοποθετήσεις των εν Αθήναις πρεσβευτών των ΗΠΑ Τζέφρι Πάιατ, της Τουρκίας Μπουράκ Οζουγκεργκίν, του Ισραήλ Γιόσι Αμράνι, καθώς και του Γενικού Διευθυντή Πολιτικών Υποθέσεων του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών Κυριάκου Λουκάκη. Ίσως για τον λόγο αυτό η λέξη που ακούστηκε περισσότερο να ήταν η “συμπεριληπτικότητα” (Inclusiveness).

Είναι χαρακτηριστικό λ.χ. ότι ο κ. Τζέφρι Πάιατ μετά από μία μακρά και σχεδόν διθυραμβική επισκόπηση της προόδου που έχει σημειωθεί στις ελληνο-αμερικανικές σχέσεις επεσήμανε ότι τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ελλάδα συμφωνούν ότι η διατήρηση της συνεργασίας με μία σύμμαχο στο ΝΑΤΟ όπως η Τουρκία, αποτελεί την “ψύχραιμη και ώριμη προσέγγιση”. Ο ίδιος τόνισε ότι η Τουρκία μπορεί να αποτελέσει ενεργειακό σταυροδρόμι, αρκεί να μην υποκύψει σε μία νοοτροπία του τύπου “εμείς έναντι αυτών”. Σε κάθε περίπτωση, ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματικής αποστολής έδειξε να έχει στραμμένο το ενδιαφέρον του περισσότερο στην απεξάρτηση της Ευρώπης από τις ρωσικές πηγές ενέργειας και τον τερματισμό του σχετικού μονοπωλίου στη βαλκανική αγορά, ενώ για την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου αναφέρθηκε ενθαρρυντικά στην προοπτική ενός “κοινού χώρου αερίου”, επιμένοντας ότι το σημαντικότερο είναι να γίνει “όσο περισσότερο συμπεριληπτική γίνεται η συζήτηση”.

Ο λιγότερο γνωστός στο ελληνικό ακροατήριο πρέσβης Οζουγκεργκίν σε μία αυστηρά δομημένη ομιλία έδωσε στο κυρίαρχο μοτίβο της “συμπεριληπτικότητας” έναν καθαρά τουρκικό χρωματισμό. Αφού απαρίθμησε τη σειρά εξελίξεων που το τελευταίο διάστημα σκοτεινιάζουν τον γεωπολιτικό ορίζοντα της ανατολικής Μεσογείου (ανακάλυψη υδρογονανθράκων, ανυπαρξία ελπίδας επίλυσης της ισραηλινο-παλαιστινιακής διαμάχης, διακοπή των συνομιλιών για το Κυπριακό, νέος ανταγωνισμός Δύσης και Ρωσίας μετά την προσάρτηση της Κριμαίας, αντιπαράθεση του Ιράν με τις ΗΠΑ και τα κράτη του Κόλπου, τελμάτωση της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας, εσωτερική αναταραχή στον Λίβανο, αδιευκρίνιστο μέλλον για το Ιράκ και τη Λιβύη, πολλαπλασιασμό των “ακρωνυμίων” των τρομοκρατικών ομάδων, κρίση της Ε.Ε., επιστροφή του αυταρχισμού παρά την “Αραβική Άνοιξη” κ.ο.κ.)  σημείωσε με νόημα ότι αυτή τη στιγμή βρίσκονται στη Μεσόγειο ναυτικές δυνάμεις 44 διαφορετικών κρατών.

Υπενθυμίζοντας ότι η χώρα του έχει ακτογραμμή 2.000 χιλιομέτρων και ιστορικούς, πολιτιστικούς δεσμούς με τη Μεσόγειο έθεσε ως προϋποθέσεις από τουρκικής πλευράς για τη σταθεροποίηση αυτής της “αρρύθμιστης περιοχής” την εν νέου ανάδυσή της στο επίκεντρο του εμπορίου, της πολιτικής και του πολιτισμού διεθνώς, και υποστήριξε ότι η Τουρκία δεν “ευημερεί από το χάος”, ούτε μένει θεατής, εξ ου και αναπτύσσει σταθεροποιητική και ανθρωπιστική δράση από το Αφγανιστάν μέχρι την Αφρική.

Τόνισε ότι η Τουρκία είναι και θα παραμείνει πιστός σύμμαχος του ΝΑΤΟ, αλλά πρόσθεσε ότι το νόημα μιας συμμαχίας είναι η βεβαιότητα της στήριξης από τους συμμάχους, όπως συνέβη όταν ενεργοποιήθηκε, πριν καν το ζητήσουν οι ΗΠΑ, το άρθρο 5 του Ατλαντικού Χάρτη, την επαύριο των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Αντίστοιχα, είπε, η Τουρκία δεν δέχεται στο θέμα της τρομοκρατίας δικαιολογίες ή “ναι μεν αλλά” από συμμάχους.

Μάλιστα ο Τούρκος πρεσβευτής εμφανίσθηκε ως ενός είδους υπερασπιστής της πολυμέρειας, αναφέροντας ότι η χώρα του επιδιώκει την εξασφάλιση ανοικτών θαλασσών και αεροδιαδρόμων για τον εαυτό της και κάθε τρίτο, ενάντια σε προσπάθειες εθνικοποίησης/ιδιοποίησης των υδάτων και του αέρα. Χωρίς να κατονομάζει την Ελλάδα και τους εταίρους της στην περιοχή, έκανε λόγο για “ανέντιμες συμπεριφορές, υπόγειες συμφωνίες και τετελεσμένα γεγονότα” στα οποία η χώρα του προτίθεται να αντισταθεί.

Για τη συνέχεια Capital

 

σχετικά άρθρα