Weather Icon
Εξοπλισμοί , ΗΠΑ , Κίνα , Ρωσία 13 Φεβρουαρίου 2020

Πολυχωρικό Δόγμα Μάχης-Η Γεωπολιτική στρατιωτική προσέγγιση των ΗΠΑ

Πολυχωρικό Δόγμα Μάχης-Η Γεωπολιτική στρατιωτική προσέγγιση των ΗΠΑ

Έπειτα από το Αμερικανικό στρατιωτικό δόγμα του AirLand Battle που κυριαρχούσε τα προηγούμενα έτη, οι ΗΠΑ κάνουν μία ξεκάθαρη στροφή προς την ανάπτυξη του δόγματος της πολυχωρικής μάχης. Οι παράγοντες οι οποίοι οδηγούν στην ανάπτυξη αυτού του δόγματος,  πέραν του γεωπολιτικού τους χαρακτήρα, βασίζονται στους σχεδιασμούς της δεκαετίας του 90 καθώς και στην λεγόμενη Επανάσταση Στις Στρατιωτικές Υποθέσεις.

Η αυξανόμενη άνοδος τόσο εξοπλιστικά όσο και εμπορικά της Κίνας αποτελεί έναν πολύ σημαντικό παράγοντα. Η άμεση απειλή της πρώτης και της δεύτερης γραμμής νήσων της Νότιας Σινικής θάλασσας από μέρους της Κίνας ωθεί στις ΗΠΑ να εφαρμόσουν ένα αντίμετρο τόσο αμυντικό όσο και επιθετικό στους επεκτατισμούς αυτούς. Από επιθετικής άποψης οι ΗΠΑ αν θέλουν να παραμείνουν θαλάσσια υπερδύναμη χρειάζεται να είναι σε θέση να προσπεράσουν τα A2/AD συστήματα της Κίνας. Για να συμβεί αυτό είναι αναγκαίο να συνεργαστούν άρρηκτα το ενισχυμένο πυροβολικό, με τον κυβερνοχώρο, το διάστημα, την αεροπορία και το ναυτικό προσφέροντας μία διαχωρική συνεργεία στο πεδίο τη μάχης. Η αυτόνομων βλημάτων ανάπτυξη βλημάτων, η ανάπτυξη ενισχυμένου πυροβολικού -μικρού και μακρούς-, η ένταξη τεχνολογιών αερολίσθησης τόσο σε βλήματα όσο και σε πλατφόρμες αλλά και η δικτυοκεντρική δομή ολόκληρης της εξοπλιστικής αρχιτεκτονικής των Δυνάμεων των ΗΠΑ είναι οι σημαντικότερες προτεραιότητες έτσι ώστε να ξεπεραστεί η κινεζική άμυνα.

Από αμυντικής απόψεως δεδομένου ότι οι ΗΠΑ είναι ναυτική δύναμη οφείλουν να υιοθετήσουν την πολυχωρική μορφή μάχης, καθώς τους προσφέρει ενισχυμένες ποιοτικές και ποσοτικές ικανότητες άμυνας στην  περιοχή των εγγύς ευρασιατικών υδάτων. Η Κίνα υιοθετεί έναν τεράστιο αριθμό αεροσκαφών τόσο βομβαρδιστικών όσο και καταδιωκτηκών, αλλά και τεχνικών σμήνωσης μέσω μη επανδρωμένων οχημάτων. Επιπλέον εξέλιξη είναι αυτή των ενισχυμένων πυραυλικών ικανοτήτων μέσω των πυραύλων DF-21, DF-26, αλλά και οι ενισχυμένες ικανότητες jamming, κυβερνοπολέμου, αεροπλανοφόρων αλλά και πυροβολικού που διαθέτουν. Για να αμυνθούν οι ΗΠΑ έναντι όλων αυτών των συστημάτων, χρειάζεται η μέγιστη ποσοτική και ποιοτική προβολή αμυντικής ισχύος και στα 5 πεδία μάχης. Τα 5 πεδία αυτά πρέπει να αλληλοκαλύπτονται στα ασθενή τους σημεία και να πολλαπλασιάζουν τις πιθανότητες άμυνας των πολυπληθέστερων πλατφορμών και βλημάτων της Κίνας. Έτσι πρέπει να υιοθετηθούν πυρά τα οποία εκρήγνυνται σε έναν συγκεκριμένο χώρο διαλύοντας πολλαπλά εχθρικά βλήματα. Για να συμβεί αυτό απαιτείται ένα πολυχωρικό δόγμα μάχης το οποίο θα αμύνεται και στα 5 πεδία μάχης δίνοντας έμφαση στην ποσότητα των κινεζικών βλημάτων.

Ένας άλλος παράγοντας που οδήγησε στην υιοθέτηση αυτού του δόγματος είναι η αυξανόμενη ενίσχυση της Ρωσίας όπως φάνηκε στον Κριμαϊκό πόλεμο το 2014, όπου είδαμε ένα ‘’εμβρυακό’’ στάδιο πολυχωρικής συνεργείας (με απουσία ναυτικού). Η ρωσική ακρίβεια, φονικότητα, διαχωρικότητα και αποτελεσματικότητα του ρωσικού πυροβολικού σε συνδυασμό με δυνάμεις ελιγμού ταρακούνησε τις ΗΠΑ οι οποίες αντελήφθην πως στην περιοχή εγγύς της Ρωσίας, κυρίως στην Πολωνία και την Γεωργία δεν έχουν τις αμυντικές ικανότητες που περίμεναν να έχουν. Για να αναχαιτισθεί η ρωσική απειλή σε εκείνες τις περιοχές χρειάζεται οι ΗΠΑ να βάλουν μαζικά και από τις κλειστές θάλασσες της περιοχής διαπερνώντας τα ρωσικά κινητά συστήματα A2/AD, αλλά και αντιμετωπίζοντας τις ρωσικές κυβερνοεπιχειρήσεις οι οποίες έχουν απειλήσει πολλάκις τις γειτονικές χώρες.

Ένας άλλος παράγοντας εξάγεται από το γεγονός πως οι ΗΠΑ άνουν την αξιοπιστία τους στο διεθνές σύστημα ως χώρα σύμμαχος και αναγκαστικά πρέπει να προβούν σε αυτόνομα, αποκεντρωτικά και αιφνιδιαστικά μοντέλα μάχης τα οποία οφειλουν να έχουν καταστρεπτικό και αποδιοργανωτικό αποτέλεσμα στον εχθρό. Το γεγονός αυυτό συνδυάζεται με την απόφασή τους να εγκαταλείψουν μερικώς την περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου, δημιουργώντας μία νεα αρχιτεκτονίκη τόσο εμπορική όσο και ενεργειακή η οποία για την υπεράσπισή της χρειάζεται ένα μοντέλο πολυχωρικής μάχης. Μέσω των διαχωρικών συντεχνιών, του δικτυοκεντρικού πολέμου και της λειτουργίας του διαστήματος και του κυβερνοχώρου ως ένα ενιαίο κομμάτι  της πολεμικής επιχείρησης οι ΗΠΑ θα είναι σε θέση να δρουν σε οποιαδήποτε περιοχή του πλανήτη άμεσα και απροειδοποίητα εφόσον έχουν αποκτήσει και ενεργειακή ανεξαρτησία στα εξοπλιστικά τους συστήματα.

Εν κατακλείδι συμπεραίνουμε πως η πολυχωρική μάχη έρχεται ως αποκύημα ακόμα και της 4ης βιομηχανικής επαναστάσεως, αλλά και των ευρύτερων γεωπολιτικών εξελίξεων στην σύμπλεγμα της Ευρασίας. Οι ΗΠΑ αν θέλουν να παραμείνουν υπερδύναμη με ενεργό ρόλο στην περιοχή της ευρασίας δύναται να δρουν απροειδοποίητα σε όλα τα πεδία μάχης, προσδοκώντας το ισχυρότερο πλήγμα, αλλά και την ανεξάρτητη από άλλες δυνάμεις δράση τους. Την ‘’πολυτέλεια’’ αυτή καθώς και την δυνατότητα υπεράσπισης των θαλασσών μπορούν να την πετύχουν αποκλειστικά και μόνο βασιζόμενες  στα αποτελέσματα που προσφέρει ένα πολυχωρικό δόγμα μάχης.

του Χωριανόπουλου Άγγελου

σχετικά άρθρα