REAL TIME |

Weather Icon

Μνημόνιο Τουρκίας-Λιβύης: Ο κίνδυνος «επιβίωσής» του και ο αποκλεισμός της Ελλάδας από το Βερολίνο

Μνημόνιο Τουρκίας-Λιβύης: Ο κίνδυνος «επιβίωσής» του και ο αποκλεισμός της Ελλάδας από το Βερολίνο

Προσπάθεια μέχρι την τελευταία στιγμή καταβάλει η Αθήνα για να καμφθεί η αντίδραση της Τουρκίας και της κυβέρνηση της Τρίπολης στην συμμετοχή και της χώρας μας έστω με καθεστώς παρατηρητή στην Διάσκεψη του Βερολίνου για την Λιβύη, καθώς η Ελλάδα και γειτονική χώρα της Λιβύης είναι και ζωτικά της συμφέροντα εξαρτώνται από την έκβαση της κρίση.

Στον αποκλεισμό της Ελλάδας όμως έχει παίξει αρνητικό ρόλο και το Βερολίνο καθώς η κ. Μέρκελ η οποία φιλοξενεί την Διάσκεψη και επιχείρησε τις προηγούμενες ημέρες με επαφές με τον Β. Πούτιν και τον Τ.Ερντογάν να διασώσει την διαδικασία, υποκύπτει και πάλι στον στυγνό εκβιασμό του τούρκου προέδρου με αιχμή το μεταναστευτικό και έτσι δεν έστειλε πρόσκληση στην Ελλάδα.

Ήταν αναμενόμενο να βάλει βέτο στην ελληνική συμμετοχή και ο Αλ Σαράζ αλλά φυσικά δεν είναι αυτό που μέτρησε στην επιλογή της Καγκελαρίας, καθώς και άλλοι παράγοντες για τους οποίους θέτουν βέτο οι δυο πρωταγωνιστές της κρίσης, προσκλήθηκαν τελικά στο Βερολίνο.

Και φυσικά η ευθύνη καταμερίζεται και στην προηγουμένη κυβέρνηση που από τον Νοέμβριο του 2018,που πήρε μέρος στην συνάντηση του Παλέρμο που συμμετείχαν όμως περισσότερες από 35 χώρες (συμμετείχαν ακόμη και ο Καναδάς ,η Ολλανδία, η Σουηδία κ.α) και όταν ο τούρκος υπουργός Άμυνας Χ. Ακάρ είχε αποκαλύψει τον τουρκικό σχεδιασμό με την Λιβύη, παρουσιάζοντας μετά την επίσκεψη του στην Τρίπολη τον Νοέμβριο τον γνωστό χάρτη, η τότε κυβέρνηση δεν ασχολήθηκε μέχρι και τις εκλογές του Ιουλίου με το ζήτημα της Λιβύης ούτε φυσικά επιχείρησε να διεκδικήσει την εμπλοκή της στην διαδικασία του Βερολίνου που τότε είχε ξεκινήσει η προετοιμασία για την πρώτη συνάντηση στις αρχές Σεπτεμβρίου.

Η κυβέρνηση της ΝΔ μετά τις εκλογές αντιμετώπισε το πρώτο «σοκ» με το διάβημα της κυβέρνησης της Τρίπολης για τα Οικόπεδα της ΑΟΖ νοτιοδυτικά της Κρήτης, εφησύχασε με τις διαβεβαιώσεις του υπουργού εξωτερικών της κυβέρνησης της Τρίπολης ότι δεν θα υπάρξουν μονομερείς κινήσεις αλλά πλέον φαίνεται ότι ήταν αργά ,μια και τρεις μήνες αργότερα ο κ.Ερντογάν υπέγραφε τα Μνημόνια με τον Αλ Σάραζ.

Το διάστημα αμέσως μετά αναλώθηκε όπως ήταν φυσικό στην προσπάθεια ανατροπής του Μνημονίου και αποτροπής δημιουργίας τετελεσμένων από την Τουρκία, ενώ ούτε η Μόσχα ούτε το Βερολίνο, ούτε η Ρώμη και πολύ περισσότερο η Άγκυρα δεν επιθυμούσαν την εμπλοκή της Ελλάδας που θα έφερνε στο τραπέζι ένα ακόμη σοβαρό πρόβλημα στην ήδη βαριά ατζέντα της Διάσκεψης.

Ο Τ.Ερντογάν παίζοντας και πάλι τα ρέστα του στην Λιβυκή κρίση βρέθηκε με την στήριξη του Πούτιν να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο, τον οποίο όμως αμφισβητεί ο στρατηγός Χαφτάρ προφανώς υποκινούμενος και από τα ΗΑΕ και την Αίγυπτο.

Για τη συνέχεια Liberal

σχετικά άρθρα