REAL TIME |

Weather Icon
Γεωπολιτική 7 Δεκεμβρίου 2019

Μοντέλα εξωτερικής πολιτικής των υπερδυνάμεων την περίοδο αυτή

Μοντέλα εξωτερικής πολιτικής των υπερδυνάμεων την περίοδο αυτή

Του Άγγελου Χωριανόπουλου

Από τα πρώτα μόλις χρόνια της κυριαρχίας των ελληνικών φυλών επί της Μεσογείου η έννοια της ισχύος έχει παγιωθεί συν θέμελα. Η ηγεμονία των Αθηναίων επί των άλλων ελληνικών αποικιών έμελλε να μας καταδείξει ακόμα και σήμερα την σημασία που έχει η φύση της εξωτερικής πολιτικής του κράτους κυριαρχίας έναντι των υπολοίπων αναδυόμενων κρατών. Η άνοδος του βασιλείου της Σπάρτης έναντι των Αθηνών οδήγησε στην διαμόρφωση μίας εκ των σημαντικότερων θεωριών εξωτερικής πολιτικής των μεγάλων δυνάμεων…της Παγίδας του Θουκυδίδη, θέτοντάς την στον 21ο αιώνα πιο επίκαιρη από ποτέ, ορίζοντας ως αναγκαία την κατάδειξη της πρακτικής εξωτερικής πολιτικής των μεγάλων δυνάμεων έναντι των αναδυόμενων κρατών.
Το αμερικανικό μοντέλο εξωτερικής πολιτικής έχει ξεδιπλωθεί πλήρως στον Πόλεμο του Κόλπου και των γύρω χωρών με καθηλωτικά αποτελέσματα. Μία αρχική αποσταθεροποίηση των κρατών με πολιτικές μυστικών υπηρεσιών και την “βοήθεια” Ισλαμιστικών οργανώσεων οδηγούσαν σε συνταρακτικούς για τα Δυτικά δεδομένα εμφυλίους πολέμους ευαισθητοποιώντας έτσι το διεθνές τοπίο νομιμοποιώντας την άμεση παρέμβαση των Ηνωμένων Πολιτειών ως φορέας ειρήνης στην περιοχή. Το επιχειρησιακό σκέλος περιλάμβανε τεράστιες ποσότητες στρατευμάτων πάσης ιδιότητας συνοδευόμενα από οπλικές πλατφόρμες τεραστίου εξελικτικού βάθους οπλισμένες με βλήματα ηπειρωτικού βεληνεκούς υπηρετώντας άριστα το δόγμα επικοινωνίας στρατιώτη με διάστημα. Όλα αυτά καλυπτόμενα από μία άρρηκτη γεωπολιτική τακτική κατευθυνόμενη από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το αναδυόμενο κινεζικό μοντέλο μοιάζει πιο συμβατό για τα Δυτικά δημοκρατικά δεδομένα. Μέσω συνεχόμενων αμφισβητήσεων και ‘’γκριζαρίσματος’’ θαλάσσιων ζωνών στην νότια Κίνα ακόμα και μέσω της δημιουργίας νησιών η Κίνα προσπαθεί να στηρίξει την εξωτερική της πολιτική που δεν βασίζεται ακόμα σε στρατιωτική ισχύ αλλά σε Μαοϊκό επιθετικό ρεαλισμό θυμίζοντάς μας αυτά της Τουρκίας. Μέσω των διμερών επαφών με κράτη μέλη στην Ασία αλλά και την Ευρώπη η Κίνα εξωτερικεύει τις πολιτικές της αναζητώντας εξόδους από τον ασφυκτικό κλοιό που την περιβάλλει στην θάλασσα της νότιας Κίνας αναζητώντας χώρες ‘’δορυφόρους’’ να φιλοξενήσουν τις επενδύσεις της. Το εξοπλιστικό της σκέλος περιλαμβάνει πολυδάπανα προγράμματα στην παραγωγή στόλου, πυρηνικών κεφαλών και χερσαίων δυνάμεων ολοκληρώνοντας την τελευταία φάση σχεδίασης το 2025 (ημερομηνία ορόσημο). Υπό το ισχύον γεωπολιτικό πλαίσιο η Κίνα περιορίζεται σε διάφορες μορφές κυβερνοπολέμου και παρεμβολών σε χώρες που συνεργάζονται με τις ΗΠΑ όπως η Ιαπωνία, οι Φιλιππίνες και η Νότια Κορέα. Επιδίωξή της είναι η δημιουργία εμπορικού και στρατιωτικού διαδρόμου μεταξύ των περιοχών Σρι Λάνκα, Αιθιοπία, Τζιμπουτί και μελλοντικά Λατινική Αμερική, πολιτικές υποστηριζόμενες από αμυντικά συστήματα ΑΝΤΙ ACCESS AREA θέτοντας αυτομάτως τις ΗΠΑ εκτός γεωγραφικού χάρτη. Οι διπλωματικές της πιέσεις φαίνεται να πιέζουν το Βιετνάμ όπου σύμφωνα με Κινέζους αναλυτές πιθανώς θα έχουμε την πρώτη κάθοδο Κινεζικού στρατεύματος μελλοντικά με σκοπό την έξοδο σε θερμά νερά.
Το Ρωσικό μοντέλο απαρχαιωμένο και πολυδοκιμασμένο πλέον έρχεται να διδάξει και να διδαχθεί από την πολιτική της Κίνας προσαρμοσμένο στα Δυτικής κατασκευής γεωπολιτικά δεδομένα. Μέσω της χρήσης στρατιωτών άνευ εθνόσημου αλλά και μισθοφόρων η Ρωσία επεκτάθηκε γεωγραφικά τόσο στην Ουκρανία όσο και στην Συρία αποσταθεροποιώντας τον ρόλο του ΝΑΤΟ στην περιοχή. Υποστηριζόμενη από χιλιάδες μοντέλα πολέμου πληροφοριών η Ρωσία πετυχαίνει στρατηγικά πλήγματα σε περιοχές όπου κατέχει πληθυσμιακές μειονότητες (βόρεια Ευρώπη) ευελπιστώντας μελλοντικά να οδηγηθεί σε μία λύση σαν αυτή της Κριμαίας. Η τεράστια εξέλιξη οπλικών συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης παρατηρείται τόσο στην Κίνα όσο και στην Ρωσία θέτοντας νέα δεδομένα άγνωστα για την Δύση δίνοντας έτσι σημασία σε περιοχές που μέχρι πρότινος είχαν ελάχιστη γεωπολιτική σημασία.
Η παγίδα του Θουκυδίδη έρχεται πιο επίκαιρη από ποτέ να μας διδάξει πως μέσα στην ήδη ισχύουσα δυτική γεωπολιτική κυριαρχία ξένες δυνάμεις αναπτύσσονται θέτοντας την κυριαρχία τους ως φυσικό επακόλουθο. Σε έναν κόσμο που συνεχώς μεταβάλλεται μία είναι η σταθερά και λέγεται ιστορία στην οποία το παιχνίδι των μεταβολών έχει παιχτεί πολλές φορές μετουσιώνοντας σε νικητή μονάχα τον ορθότερο γνώστη της.

σχετικά άρθρα