REAL TIME |

Weather Icon

Αριθμητικός λαϊκισμός

Αριθμητικός λαϊκισμός

Στο in. gr δημοσιεύεται σήμερα, 28/12, άρθρο του κ. Δημήτρη Στεργίου για τα €1.6 τρις που “φάγαμε” μεταξύ 1981 και 2018. Ανοησίες στο πάτερο! Ο άνθρωπος δεν καταλαβαίνει βασικά πράγματα – ή παραπλανά ηθελημένα.

Κάνει τον υπολογισμό τι εισέρρευσε στο δημόσιο ταμείο από το 1981 και το βγάζει €1.6 τρις. Μετά υπολογίζει πού ξοδεύτηκαν αυτά τα λεφτά. Το καταπληκτικό είναι πως παραθέτει τις πηγές του: κρατικοί ισολογισμοί, Τράπεζα της Ελλάδος και… ΕΛΤΑ! Λόγω τιμής! Τι διάολο στοιχεία μπορεί να έχει αντλήσει από τα Ελληνικά Ταχυδρομεία; Υπάρχει αρχισυντάκτης ή διευθυντής στην ενημέρωση Μαρινάκη ή καθένας γράφει την ανοησία του;

Το καταπληκτικό είναι πως του ξέφυγαν το PSI και η επαναγορά ομολόγων, σύνολο €129 δις. Του ξέφυγε και το μαξιλάρι, ας πούμε μετριοπαθώς €22 δις. Είναι καταπληκτικό το ότι ενώ στα εννιά χρόνια, 2010-19, το καθαρό δημόσιο χρέος ανέβηκε λιγότερο από €10 δις (298 δις τέλος 2009, 330 δις 2018 με μαξιλάρι πάνω από 20 δις) αυτός βγάζει πως δανειστήκαμε και φάγαμε βέβαια €185 δις! Δεν έχει καταλάβει πως τα κρατικά δάνεια κάνουν δύο δουλειές: ανανεώνουν παλιότερο δανεισμό, οπότε συντηρείται η κατάσταση με αυτά που φαγώθηκαν στο παρελθόν, και καλύπτουν ελλείμματα. Το τι έχει συμπεριληφθεί στην κολώνα “Δάνεια”, ο θεός κι η ψυχή του. Τα κάπου €600 δις των τοκοχρεολυσίων, στην πραγματικότητα είναι κάτω από €400. Μέχρι το 2009 φαίνεται να παίρνει τις δανειακές ανάγκες από τον προϋπολογισμό – ας πούμε, τα ομόλογα €72 δις του 2009 δεν εμφανίζονται πουθενά – αντ’ αυτών τα €32 δις του προϋπολογισμού – ούτε καν τα 43 του αναθεωρημένου! Η απίθανη ειρωνεία είναι πως ο αρθρογράφος πουλάει πως “φάγαμε” €180 δις του μηχανισμού στήριξης την εννεαετία του μνημονίου, που είχε πέσει κεραμίδα στα κεφάλια μας.

Τα απίστευτα αυτομαστιγωτικά σα μουλλάς έχουν να κάνουν με τις δαπάνες. Τα €400 δις πληρωμών μισθών και συντάξεων είναι “πεταμένα λεφτά”. Κάποια είναι όντως πεταμένα, όμως από αυτά πληρώθηκαν γιατροί, νοσοκόμοι, δάσκαλοι, καθηγητές, κλπ. Κάπου €100 δις από αυτά “επέστρεψαν” ως φόροι.

Αξίζει κανείς να ασχολείται με τέτοιες ανοησίες; Ναι, γιατί συσκοτίζουν αντί να φωτίζουν. Δεν μπαίνουν στα έσοδα οι ασφαλιστικές εισφορές και δεν εμφανίζεται η συνολική συνταξιοδοτική δαπάνη. Πάνω από το 1/3 του χρέους και της καταστροφής είναι εκεί. Αντ’ αυτού “όλοι τα φάγαμε, όλα τα φάγαμε”. Τίποτε αναπτυξιακό, τίποτε παραγωγικό. Ούτε Υγεία, ούτε Παιδεία, ούτε Τουρισμός, ούτε Οικοδομή. Το ΑΕΠ είχε φτάσει τα €240 δις μόνο του, είδε φως και μπήκε στην Ελλάδα. Να πούμε “στρεβλό το μοντέλο, να το αλλάξουμε” ας πάει στην ευχή.

Για να πτωχεύσεις δεν χρειάζεται να έχεις φάει €1.6 τρις. Αρκεί να σου λείπουν μερικά χιλιάρικα σε δόση χρέους. Η ζημιά δεν ήταν τα €1.6 τρις που φαγώθηκαν, κάποια δεν έπρεπε. Είναι η ζημιά κάπου €150 δις συσσωρευμένη, από τις τρύπες του ασφαλιστικού και όποια κρατική σπατάλη. Ακόμη και το Μάαστριχτ μας έδινε τράτο €130 δις χρέους – βρεθήκαμε με €170 δις παραπάνω – κάπου €70 δις ευγενική χορηγία Καραμανλή και συντροφίας. Αυτά κρύβονται στη διαχρονική παπάντζα της ερμηνείας του “μαζί τα φάγαμε”.

Τα μεγέθη είναι τέτοια που ούτε τα εξοπλιστικά, ούτε οι Ολυμπιακοί, ούτε οι μίζες αθροιστικά μας κάνουν ΤΟ πρόβλημα. Είναι η υποτιθέμενη πολιτική παροχών, κυρίως το ασφαλιστικό που τίναξε τη μπάνκα. Αυτό σημαίνει η ρήση του Πάγκαλου.

Το καλό σενάριο για το άρθρο είναι πως πρόκειται για άσκηση αδαούς.

GeorgeProkopakis

σχετικά άρθρα