fbpx

REAL TIME |

Weather Icon
ΝΑΤΟ , πΓΔΜ, Σκόπια , Σκοπιανό 12 Σεπτεμβρίου 2008

Τί, από ποιούς και γιατί γίνεται στα Σκόπια;

Τί, από ποιούς και γιατί γίνεται στα Σκόπια;

O Γκρουέφσκι καταφέτει στεφάνι στο μνημείο του Γκότσε Ντέλτσεφ, υπό τη σκιά της μεγάλης “Μακεδονίας”

του Σάββα Καλεντερίδη
Το Σκοπιανό και η δημιουργία “μακεδονικού” έθνους και κράτους, αν και σε πρώτη φάση αποτέλεσε σύλληψη του διεθνούς σοσιαλιστικού-κομμουνιστικού κινήματος, μετά την κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ, ως εγχείρημα, τέθηκε υπό την ηγεμονία της Δύσης και συγκεκριμένα των ΗΠΑ.
To περίεργο είναι ότι ενώ οι παλαιοί πρωταγωνιστές του εγχειρήματος (π.χ. Γκλιγκόροφ) κινούνταν σε ένα πλαίσιο δημιουργίας ενός έθνους-κράτους με σαφώς σλαβικά χαρακτηριστικά, επιλέγοντας το όνομα “Μακεδονία” χωρίς ευθείες αναφορές και παραπομπές στους αρχαίους Μακεδόνες, τα σύμβολα και τους μεγάλους ήρωες της ιστορίας τους (Μέγας Αλέξανδρος, Φίλιππος κλπ), ο νυν πρόεδρος του κράτους των Σκοπίων, Νίκολα Γκρουέφσκι, κινείται στη σκληρή γραμμή υποστήριξης μιας επίπλαστης μακεδονικής εθνότητας, με άρνηση στην ουσία της σλαβικής πραγματικότητας, που, τουλάχιστον σε επίπεδο χρησιμοποιούμενης γλώσσας, είναι η μόνη χειροπιαστή στο γειτονικό κράτος.
Αν εξετάσει κανείς τη ρητορική και την επιχειρηματολογία του ίδιου του Γκρουέφσκι και των κέντρων που στηρίζουν την πολιτική του, θα διαπιστώσει ότι επιδιώκεται η δημιουργία εθνικής συνείδησης με βάση την οποία οι κάτοικοι της γειτονικής χώρας θα θεωρούν τους εαυτούς τους κατ’ ευθείαν απογόνους των αρχαίων Μακεδόνων, παραβλέποντας την καθομιλούμενη από τους ίδιους γλώσσα και επιχειρώντας να παρουσιάσουν τους αρχαίους Μακεδόνες ως ένα εντελώς ξεχωριστό έθνος από το ελληνικό.
Δηλαδή, έχουμε το πρώτο ορατό εγχείρημα για την αποδόμηση της θεωρίας στην οποία στηρίζεται η ενότητα του ελληνικού έθνους, αφού στο παρελθόν είχαμε υπόγειες κινήσεις από διάφορα κέντρα για δημιουργία ξεχωριστής κρητικής, κυπριακής, ποντιακής, πολίτικης, ακόμα και σμυρνέικης εθνικής συνείδησης.
Το θέμα της προκλητικής στάσης του προέδρου της ΠΓΔΜ στο ζήτημα αυτό, έθιξε κατά καιρούς ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας Spic, Μπράνκο Γκέροσκι, ένας από τους πλέον γνωστούς δημοσιογράφους της ΠΓΔΜ, ο οποίος όμως απολύθηκε από τον ιδιοκτήτη της εφημερίδας και μεγιστάνα των μέσων μαζικής ενημέρωσης της χώρας, Βέλια Ράμκοφσκι, εξαιτίας της σκληρής κριτικής που ασκούσε στην κυβέρνηση του Νίκολα Γκρούεφσκι για τη στάση της στην εκκρεμότητα της ονομασίας και της αποσλαβοποίσης του λαού της ΠΓΔΜ.
Ο ιδιοκτήτης της εφημερίδας Βέλια Ράμκοφσκι δήλωσε για το θέμα: «Τον απέλυσα εξαιτίας των πολύ ακραίων θέσεων, που διατύπωνε για την πολιτική της χώρας έναντι της Ελλάδας και του ΝΑΤΟ», ενώ με τη σειρά του ο απολυθείς δημοσιογράφος, μεταξύ άλλων, είπε:
“Καλλιεργούν ένα κλίμα υστερίας, δεν θα το έλεγα ακριβώς εθνικιστικής υστερίας, διότι εμείς εδώ με αυτές τις ιδέες κινδυνεύουμε να χάσουμε στα αλήθεια την ταυτότητά μας. Εξυμνώντας διαρκώς τον Μεγαλέξανδρο χάνουμε τα σλαβικά στοιχεία μας και μ’ αυτόν τον τρόπο η κυβέρνηση στην ουσία δεν ξαναγράφει απλώς την ιστορία μας, αλλά σβήνει την ιστορία μας, οδηγεί στην αποσλαβοποίησή μας, πράγμα που είναι καταστροφικό για μας”.
Όπως αναφερθήκαμε και σε προηγούμενες αναλύσεις μας, η Ελλάδα, στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, καλείται να αντιμετωπίσει μια σειρά από υπαρκτά προβλήματα, τα οποία όμως διαφοροποιούνται και μεγεθύνονται σε ένα ιδιότυπο “θερμοκήπιο” που παίρνει ενέργεια από πλανητικές δυνάμεις, οι οποίες έχουν ως στόχο την πολιτική χειραγώγηση των ελληνικών κυβερνήσεων.
Η περίπτωση των Σκοπίων, όμως, φαίνεται ότι δεν είναι και τόσο απλή.
Οι ΗΠΑ δηλώνουν ότι επιθυμούν την είσοδο της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, προφανώς για να αποκλειστεί η περίπτωση το κράτος αυτό σε κάποια φάση να τεθεί υπό ρωσική επιρροή. Την είσοδο όμως της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ επιθυμεί και η Ελλάδα, υπό τον όρο να βρεθεί μια κοινά αποδεκτή ονομασία και να σταματήσει ο “μακεδονικός” αλυτρωτισμός.
Οι ΗΠΑ λοιπόν, ακριβώς για να πετύχουν τις νατοϊκές τους επιδιώξεις, αν πράγματι αυτός είναι ο στόχος τους, αντί να πιέσουν τον Γκρουέφσκι, που είναι σε όλους γνωστό ότι η όποια δύναμή του εκπηγάζει από τις “ειδικές” σχέσεις που έχει με την Ουάσιγκτον, πιέζουν την Ελλάδα να υποχωρήσει σε ένα θέμα, το οποίο μάλιστα δεν σχετίζεται με τα (δεδηλωμένα) νατοϊκά συμφέροντα της Ουάσιγκτον.
Δηλαδή, τί πιο φυσικό η Ουάσιγκτον να πιέσει τον εξαιρετικά αδύναμο πρόεδρο μιας μικρής και φτωχής χώρας που για χρόνια βρισκόταν στο άλλο στρατόπεδο να αλλάξει την παράλογη πολιτική εθνογέννεσης των νέων “Μακεδόνων”, με αντάλλαγμα τη σωτήρια είσοδο στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Αντί όμως η πολυετής σύμμαχος της χώρας μας να κάνει αυτό, πιέζει την Ελλάδα, που πλήρωσε έμπρακτα τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ (Κύπρος, Κωνσταντινούπολη, Αιγαίο κλπ), και την καλεί να πληρώσει και άλλο τίμημα, για να μπει η πρώην νατοϊκή αντίπαλος στην ατλαντική συμμαχία, σκάβοντας το λάκο της αποδόμησης του ελληνικού έθνους.
Τί και ποιοί κρύβονται λοιπόν από τη συγκεκριμένη στάση του Γκρουέφσκι, που θέτει σε κίνδυνο ακόμη και τα νατοϊκά συμφέροντα των ΗΠΑ;
Μήπως στην περίπτωση των Σκοπίων δικαιούμαστε να μιλούμε για μια απόπειρα αποδόμησης της θεωρίας πάνω στην οποία στηρίζεται η θεωρία της ενότητας του ελληνικού έθνους;
Και αν ναι, τότε οφείλουμε να βρούμε μια απάντηση για το ποιοί κρύβονται πίσω από αυτή και τί στόχους επιδιώκουν!

σχετικά άρθρα